II SAB/Wa 192/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi "[...]" Międzykomunalnej Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] stycznia 2013 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej "[...]" Międzykomunalnej Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2013 r., przesłanym drogą elektroniczną, A. G. - dziennikarz pisma samorządu terytorialnego [...] zwrócił się do Ministra Finansów w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) o udostępnienie algorytmu (wzoru matematycznego), na podstawie którego ustalana jest w budżecie na kolejny rok kwota części ogólnej subwencji oświatowej oraz wszystkich danych, które posłużyły do obliczenia subwencji na lata 2011, 2012 i 2013. W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2013 r., przekazanej również drogą elektroniczną, Minister Finansów poinformował, że podstawę działań zmierzających do zaplanowania w kolejnych latach budżetowych środków ujmowanych w części oświatowej subwencji ogólnej stanowi art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r., nr 80, poz. 526 ze zm.). Nadto przedstawił informację o danych przyjętych do ustalenia łącznej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na lata 2011 - 2013 r. W dniu [...] lutego 2013 r. A. G. poinformował Ministra Finansów, że nie uzyskał odpowiedzi na swoje pytanie. Minister Finansów w dniu [...] lutego 2013 r. poinformował wnioskodawcę, iż przekazane w dniu [...] lutego 2013 r. stanowisko jest odpowiedzią na jego pytanie, ponieważ nie istnieje żaden matematyczny wzór, według którego obliczana jest kwota części oświatowej subwencji ogólnej. W dniu [...] lutego 2013 r. J. K. - redaktor naczelny pisma samorządu terytorialnego [...] ponownie zwrócił się drogą elektroniczną o przekazanie żądanej informacji wskazując, iż P. G. nie otrzymał satysfakcjonującej odpowiedzi na wniosek z dnia [...] stycznia 2013 r. W odpowiedzi z dnia [...] marca 2013 r., przekazanej drogą elektroniczną P. G. oraz J. K. Minister Finansów stwierdził, iż szczegółowa odpowiedź w przedmiotowej sprawie została przekazana w dniu [...] lutego 2013 r. Pismem z dnia 27 marca 2013 r. [...] Międzykomunalna Spółka Akcyjna z siedzibą w W., wydawca pisma samorządu terytorialnego [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] stycznia 2013 r. wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej zgodnie z treścią ww. wniosku oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W ocenie skarżącej, jakkolwiek sposób wyliczenia kwoty przeznaczonej na część oświatową subwencji ogólnej dla wszystkich jednostek samorządu terytorialnego ustala się w oparciu o wskazany przez Ministra Finansów przepis ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, to jednak nie można uznać, że powyższa odpowiedź stanowi udzielenie informacji publicznej zgodnie z ww. wnioskiem. Przepis prawny wskazujący sposób obliczenia danej kwoty nie jest tożsamy z wzorem matematycznym, który stanowi oddzielny dokument, wykorzystywany przez organ przy realizacji przypisanych mu zadań - projektowania ustawy budżetowej. Wnioskowany algorytm winien - co prawda - stanowić odzwierciedlenie przepisu ustawy, jednakże nie jest on tożsamy z samym przepisem. Zdaniem skarżącej, brak udostępnienia przedmiotowego wzoru należy uznać za bezczynność organu. Minister Finansów nie zrealizował obowiązku, o którym mowa w art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udzielona odpowiedź jest niezgodna z treścią wniosku. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wskazał, iż nie istnieje dokument zawierający żądaną informację, nie istnieje też wzór matematyczny, którego udostępnienia domaga się wnioskodawca. Powołując się na pismo z dnia [...] lutego 2013 r. (jak i na wcześniejszą korespondencję z dnia [...] listopada 2012 r. oraz z dnia [...] grudnia 2012 r.) organ wskazał, że zrealizował obowiązki wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismem z dnia 22 lipca 2013 r. Stowarzyszenie [...] wystąpiło z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania przedstawiając argumentację mającą przemawiać za uwzględnieniem skargi. Zdaniem Stowarzyszenia, wyjaśnienia udzielone przez Ministra Finansów prowadzą do wniosku, że obliczenie żądanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, z ujęciem określonych wskaźników procentowych, musi odbywać się na podstawie określonego działania matematycznego. Ostateczna kwota, wynikająca z art. 28 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jest wynikiem zastosowania określonych ciągiem czynności matematycznych. O taką właśnie informację zwrócił się do organu skarżący, jednak organ takiej informacji nie udostępnił. Nadto Stowarzyszenie podniosło, iż Minister Finansów nie ustosunkował się w swojej odpowiedzi do udostępnienia informacji na temat wszystkich danych, które posłużyły do obliczenia subwencji na lata 2011, 2012 i 2013. Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", postanowił dopuścić Stowarzyszenie [...] do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Uczestnik postępowania podtrzymał zarzuty przedstawione w piśmie z dnia 22 lipca 2013 r. i wniósł o zobowiązanie Ministra Finansów do udzielenia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem [...] Międzykomunalna Spółka Akcyjna z siedzibą w W. nie posiada legitymacji do jej wniesienia. Stosownie do brzmienia art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca nie posiada statusu prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich, organizacji społecznej, czy też podmiotu, któremu ustawa szczególna przyznawałaby prawo do wniesienia skargi. Wynika stąd, że uznanie skarżącej za legitymowaną do wniesienia skargi było uzależnione od tego, czy ma ona interes prawny w sprawie. Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązków danego podmiotu. Interes prawny do złożenia skargi jest rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Istotą legitymacji skargowej jest uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Przedmiotem sprawy niniejszej nie jest jednak skarga na akt lub czynność organów administracji, lecz skarga na bezczynność organu administracji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (art. 149 P.p.s.a.). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż legitymacja skargowa w postępowaniu ze skargi na bezczynność będzie zależeć od tego, czy skarżąca Spółka jest stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że z wnioskiem tym wystąpił do Ministra Finansów A. G. - dziennikarz pisma samorządu terytorialnego [...]. Wobec braku, jak twierdził wnioskodawca, udostępnienia przez organ żądanej informacji, w sprawie interweniował J. K. - redaktor naczelny pisma [...], który w dniu [...] lutego 2013 r. zwrócił się do Ministra Finansów o udostępnienie wnioskowanej informacji powołując się na dotychczasową korespondencję w sprawie. W świetle powyższego brak jest podstaw do uznania, że wnioskodawcą w sprawie o udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej jest [...] Międzykomunalna Spółka Akcyjna. Z akt sprawy nie wynika, aby ww. Spółka występowała na jakimkolwiek etapie postępowania w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2013 r. Bez znaczenia w sprawie pozostaje przy tym okoliczność, że A. G. jest pracownikiem ww. Spółki, skoro z akt sprawy nie wynika, aby składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej występował w imieniu Spółki jako osoba upoważniona do jej reprezentowania. Marginalnie należy również zauważyć, że J. K. występując z monitem do Ministra Finansów działał w imieniu redakcji pisma [...], nie zaś w imieniu Międzykomunalnej Spółki Akcyjnej [...] - jako Prezes Zarządu tej Spółki. Z powyższych względów stwierdzić należy, że Spółka [...] nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Skarga nie dotyczy bowiem "jej własnej sprawy", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Końcowo należy podkreślić, iż podjęte w sprawie rozstrzygnięcie nie zamyka uprawnionemu podmiotowi drogi do ewentualnego wniesienia skargi na bezczynność organu - z zachowaniem warunków i trybu prawem przewidzianych. Postanowieniu o odrzuceniu skargi nie przysługuje bowiem powaga rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 P.p.s.a.