II SAB/Wa 194/10

WyrokWSA w Warszawie2010-10-21

Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung, Przemysław Szustakiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Komendant Główny Policji dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosków M. B. o przydział lokalu mieszkalnego, mimo że przepisy ustawy o Policji oraz rozporządzenia wykonawczego przewidują wydanie decyzji administracyjnej w tym zakresie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Komendant Główny Policji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosków M. B. o przydział lokalu mieszkalnego. Pomimo argumentacji organu o braku podstaw do wydania decyzji administracyjnej, sąd stwierdził, że przepisy ustawy o Policji oraz rozporządzenia wykonawczego przewidują wydanie decyzji administracyjnej w sprawach przydziału lokali mieszkalnych policjantom. W związku z tym, zobowiązał Komendanta Głównego Policji do rozpoznania wniosków w określonym terminie.
Stan faktyczny
M. B., policjant w służbie stałej, złożył wnioski o przydział lokalu mieszkalnego do Komendanta Głównego Policji, oczekując na przydział od 10 lat. Po otrzymaniu odpowiedzi organu wskazującej na brak możliwości przydziału lokalu i kwestionującej tryb administracyjny, skarżący wniósł skargę na bezczynność organu. Zarzucił naruszenie przepisów dotyczących przydziału lokali mieszkalnych i niewydania decyzji administracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Komendanta Głównego Policji do rozpoznania wniosków skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r. i [...] listopada 2009 r. w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego Zobowiązuje Komendanta Głównego Policji do rozpoznania wniosków skarżącego z dnia [...] sierpnia 2009 r. i [...] listopada 2009 r. w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego M. B. pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o wydanie decyzji w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wskazał, że na przydział lokalu mieszkalnego w Komendzie Głównej Policji oczekuje od 10 lat. Natomiast kwestia lokalu mieszkalnego, po ostatniej uchwale komisji mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2008 r., nie została rozstrzygnięta i do chwili obecnej nie otrzymał decyzji administracyjnej. W jego ocenie, taki stan rzeczy powoduje, że organ nie wypełnia dyspozycji określonej w art. 88 ustawy o Policji. W odpowiedzi organ poinformował wnioskodawcę pismem z dnia [...] września 2009 r., że w chwili obecnej Komendant Główny Policji nie posiada w swojej dyspozycji mieszkania, które mogłoby zostać wykorzystane na realizację przydziału lokalu mieszkalnego. Wskazał, że w myśl art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), w drodze decyzji administracyjnej następuje przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91, 92, 94, 95 ust. 2-4 tej ustawy. Katalog spraw podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej jest katalogiem zamkniętym, a zatem ustawodawca nie przewidział odmownego rozpatrzenia wniosku o przydział lokalu mieszkalnego w formie decyzji administracyjnej. Organ zwrócił jednocześnie uwagę, że dyspozycja art. 88 ust. 1 ustawy o Policji dotyczy prawa funkcjonariusza do uzyskania lokalu mieszkalnego, natomiast jego realizacja uzależniona jest od faktycznych możliwości organu w tym przedmiocie. W raporcie z dnia [...] listopada 2009 r. M. B. ponowił swój wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. Sprecyzował przy tym, że przedmiotem jego wniosku jest lokal nr [...] przy ul. [...] w W. W przypadku braku możliwości przydziału ww. lokalu zwrócił się o wskazanie innego lokalu mieszkalnego, który pozwoli na rozwiązanie trudnej sytuacji, w jakiej znalazł się wraz z żoną. Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. ustosunkowując się do raportu z dnia [...] listopada 2009 r., stwierdził, że sprawa była przedmiotem czynności sprawdzająco-wyjaśniających prowadzonych przez Wydział Kontroli Finansowo-Gospodarczej Biura Kontroli KGP. W ich wyniku stwierdzono, że pozytywne zaopiniowanie jego kandydatury do przydziału lokalu mieszkalnego przy ul. [...] nastąpiło niezgodnie z obowiązującymi przepisami, jak i kryteriami przyjętymi przez członków komisji. Następnie nastąpiła wymiana korespondencji pomiędzy wnioskodawcą a Biurem Kontroli KGP, odnosząca się do powyższych ustaleń dokonanych w trakcie czynności sprawdzająco-wyjaśniających. Ostatecznie poinformowano M. B., że w przyszłości nie będzie udzielana odpowiedź na kolejne jego pisma związane z tematyką przeprowadzonych czynności. Ponadto pouczono go, że w przedmiotowej sprawie nie obowiązuje tryb administracyjny. Organ wskazał również, że w dotychczasowej korespondencji Biuro Logistyki Policji KGP wyjaśniło wszystkie nurtujące wnioskodawcę kwestie oraz przedstawiło stanowisko dotyczące przydziału lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem obecnej sytuacji prawnej. Komendant podtrzymał jednocześnie swoje stanowisko, że żądanie wydania decyzji administracyjnej na opisanym etapie sprawy jest bezpodstawne. Następnie M. B. pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz [...] listopada 2009 r., dotyczących wydania decyzji w przedmiocie przydziału lokalu mieszkalnego. Zarzucił organowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o Policji oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.), w zakresie realizacji prawa do przydziału lokalu mieszkalnego oraz niewydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że obowiązujące przepisy jednoznacznie regulują sposób załatwiania spraw związanych z przydziałem lokalu mieszkalnego i wskazują, że następuje to w drodze decyzji administracyjnej, wydanej w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Tymczasem do chwili obecnej skarżący nie poznał faktycznych i prawnych argumentów odmawiających mu przyznania prawa do przydziału lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w W. wyłonionego w drodze rozpoczętego postępowania administracyjnego. Powyższe ogranicza jego prawa, uniemożliwiając mu weryfikację decyzji w trybie odwoławczym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5. oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. W rozpatrywanej sprawie doszło do bezczynności. Bezspornym jest, iż skarżący pełni służbę stałą w Policji jako [...], i w tym charakterze złożył wnioski z dnia [...] sierpnia 2009 r. i [...] listopada 2009 r. o przydział lokalu mieszkalnego do Komendanta Głównego Policji. Przepis art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - statuuje zasadę, w myśl której policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zawarty w tym samym, Rozdziale 8 ustawy, dotyczącym mieszkań funkcjonariuszy Policji, przepis art. 90 określa w sposób przedmiotowo - podmiotowy lokale mieszkalne dla policjantów, a wydane na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. (Dz. U. Nr 131, poz. 1469) reguluje szczegółowe zasady przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Zgodnie z przepisem art. 97 ust. 5 ustawy, przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw (co nie dotyczy niniejszego postępowania), o których mowa w art. 91, 92, 94 i 95 ust. 2-4, następuje w formie decyzji administracyjnej. Poddanie spraw o przydział lokali mieszkalnych policjantom postępowaniu administracyjnemu, implikuje - przy braku odmiennych regulacji w ustawie o Policji, że do terminów załatwienia spraw o przydział lokali zastosowanie mają przepisy art. 35 i 36 kpa, dotyczące terminów załatwienia spraw, oraz czynności organów w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 36 kpa. A zatem organ powinien rozpatrzyć podanie skarżącego zgodnie z zasadami procedury administracyjnej. Argumenty organu, że ustawa o Policji nie przewiduje expressis verbis uprawnienia do wydawania decyzji odmownej w przypadku decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego w świetle ww. rozważań nie mogą być przyjęte. Organ zawsze, gdy przepis prawa administracyjnego materialnego przewiduje nadanie jakiegoś uprawnienia może wydać inną decyzję. W ten sposób dochodzi do ustalenia sytuacji prawnej danego podmiotu, do czego zawsze są zobowiązane organy administracji. W myśl art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło