II SAB/Wa 196/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia 27 stycznia 2016 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 złotych (słownie sto). R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia [...] stycznia 2016 r. od uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania stopnia doktora habilitacyjnego. W treści odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie stwierdzając, że nie została ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w piśmie z dnia 5 maja 2017 r. podniósł, że w sprawie nie została spełniona żadna przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi. Jednocześnie skarżący zaznaczył, że "wzywanie Centralnej Komisji do usunięcia swej bezczynności było w aktualnej sytuacji bezprzedmiotowe, gdyż nie może ona aktualnie działać ze względu na brak Przewodniczącego". Zarządzeniem z dnia 17 maja 2017 r. wezwano skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w związku z bezczynnością organu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od uchwały Rady Wydziału [...] U[...] z dnia [...] grudnia 2015 r. wraz dokumentem świadczącym o tym, że wezwanie to zostało doręczone organowi. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 maja 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie nadesłał, żądanego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, która polega na nie zajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w określonej prawem formie, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie, służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych oraz oświadczenia skarżącego (pismo z dnia 5 maja 2017 r.) i organu wynika, iż przed wniesieniem skargi do WSA w Warszawie na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wskazany stan faktyczny sprawy nie spełnia normy art. 52 p.p.s.a. Skarga na bezczynność powinna być w niniejszej sprawie poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia na drodze administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wspomnianej ustawy.