II SAB/Wa 198/24

PostanowienieWSA w Warszawie2024-06-03

Skład orzekający: Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej (Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych) jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wniosła wcześniej ponaglenia do tego organu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie wniosła wymaganego ponaglenia do organu, który pozostawał w bezczynności. W przypadku Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, który nie ma organu wyższego stopnia, ponaglenie wnosi się bezpośrednio do niego. Wniesienie skargi przed wniesieniem ponaglenia skutkuje jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (PUODO) w przedmiocie rozpoznania jej skargi na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych. PUODO wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewniesienie przez skarżącą ponaglenia. Skarżąca złożyła ponaglenie dopiero po wniesieniu skargi do sądu. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. D. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] lutego 2023 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych postanawia: odrzucić skargę. M. D. (dalej: Skarżąca) pismem z [...] lutego 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: PUODO) w przedmiocie rozpoznania skargi z [...] lutego 2023 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych. Pismem z [...] marca 2023 r. PUODO w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez Skarżącą środków zaskarżenia, tzn. niewniesienie ponaglenia na bezczynność PUODO przed wniesieniem skargi do Sądu. W dniu [...] maja 2024 r. (data wpływu do Sądu) Skarżąca przedłożyła do akt niniejszej sprawy ponaglenie datowane na dzień [...] maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 6). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a może to uczynić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych za przesłankę niedopuszczalności skargi uznaje się niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia (por. m.in. prawomocne postanowienia: NSA z 21 grudnia 2021 r., sygn. akt II OSK 2734/21; WSA w Krakowie z 25 września 2015 r., sygn. akt II SAB/Kr 129/15, WSA w Białymstoku z 28 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Bk 16/04 oraz NSA z 24 marca 1999 r., sygn. akt III SA 7254/98). Zgodnie z art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781; dalej: u.o.d.o.), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowań administracyjnych PUODO, o których mowa w rozdziałach 4-7 i 11, stosuje się ustawę z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.) Postępowaniami, o których mowa w rozdziale 7 u.o.d.o. są postępowania w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, do których zalicza się postępowania prowadzone w ramach realizacji przez PUODO zadań i uprawnień organu nadzorczego określonych w art. 57 i art. 58 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1 ze zm.; dalej: RODO). Do zadań tych należy m.in. rozpatrywanie skarg wniesionych przez osoby, których dane dotyczą. Zgodnie z art. 37 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Wedle art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W polskim porządku prawnym PUODO jest organem, w stosunku do którego nie ma organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 pkt 1-4 k.p.a. W związku z powyższym przed wniesieniem skargi na bezczynność PUODO w przedmiocie rozpoznania skargi na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych strona powinna przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego najpierw wnieść ponaglenie do PUODO, co stanowi warunek dopuszczalności skargi na bezczynność PUODO. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca do dnia wniesienia skargi do Sądu nie wniosła stosowanego ponaglenia. Uczyniła to dopiero pismem z [...] maja 2024 r., a więc już po zainicjowaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można zatem przyjąć, by Skarżąca przed wniesieniem skargi w niższej sprawie prawidłowo dopełniła określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia. Wniesienie skargi na bezczynność (przewlekłość) organu przed złożeniem do właściwego organu wymaganego środka zaskarżenia (ponaglenia), które przysługiwało Skarżącej, skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło