II SAB/Wa 201/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Izabela Głowacka-Klimas, Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w W. w przedmiocie bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] lutego 2019 r. 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. w pozostałym zakresie oddala skargę, 4. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w W. na rzecz skarżącego K. G. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pan K. G. (dalej skarżący) wystąpił ze skargą na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (dalej organ) w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wskazał, że e-mailem z dnia [...] lutego 2019 r. wysłanym na adres e-mailowy, podany na stronie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, wniósł o udostępnienie informacji publicznej. Wnosił o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie czynności, jakie zostały podjęte przez Centralną Komisję w związku z wejściem w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (ogólne rozporządzenie o ochronie danych - RODO) w celu wykonania obowiązków nałożonych przez wskazane rozporządzenie w związku z ochroną danych osobowych i udzielenia informacji dotyczącej szczegółowego opisu wprowadzonych środków technicznych i organizacyjnych i wyznaczenia Inspektora Ochrony Danych. Podniósł, że pomimo upływu 14-dniowego terminu do udzielenia informacji publicznej, organ nie udostępnił do dnia dzisiejszego żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej. Uznał, że brak podjęcia jakichkolwiek działań zmierzających do udzielenia informacji i brak jakiejkolwiek odpowiedzi na wniosek, uznać należy za rażące naruszenie prawa. Jego zdaniem zakres żądanych informacji nie był szeroki i nie uzasadniał jakiegokolwiek opóźnienia w udostępnieniu informacji publicznej. Wniósł o: 1) zobowiązanie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011r. Nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a) o orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,  3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a, 4) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, a w szczególności opłaty od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, kosztów zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika przed wojewódzkim sądem administracyjnym, według norm prawem przepisanych. Organ wnosił o oddalenie skargi na bezczynność Centralnej Komisji w zakresie odpowiedzi na zapytanie skarżącego przesłane drogą e-mailową z dnia [...] lutego 2019 r. dotyczące wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie czynności, jakie zostały podjęte przez Centralną Komisję w związku z wejściem w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679. Wskazał, że w dokumentacji Centralnej Komisji znajduje się m.in. e-mail z dnia 13 lutego 2019 r. dotyczący udostępnienia informacji publicznej w ww. przedmiocie. W ocenie organu, z uwagi na bardzo szeroki zakres zapytania, których znajomość wymagała wiedzy specjalistycznej sprawa została skierowana do opracowania przez Inspektora Ochrony Danych, który pełni tę funkcję w CK od [...] styczniu 2017 r. Biuro Centralnej Komisji w drodze mailowej poinformowało ostatecznie Wnioskodawcę, że z uwagi na szeroki zakres zapytania Komisja nie może niezwłocznie udostępnić wskazanych informacji, mail zawierał także informację, że Biuro CK prześle Wnioskodawcy informację nie później niż do dnia 15 marca 2019 r. Po przygotowaniu przez Inspektora Ochrony Danych CK odpowiedzi Biuro Centralnej Komisji w dniu 15 marca 2019 r. w drodze mailowej udzieliło Wnioskodawcy informacji w przedmiocie czynności, jakie zostały podjęte przez Centralną Komisję w związku z wejściem w życie RODO oraz z podaniem danych Inspektora Ochrony Danych (odpowiedź CK o dowód wysyłki w drodze mailowej w dniu 15 marca 2019 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie wydania decyzji w zakresie objętym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Skarga w pewnym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Skarga na bezczynność albo przewlekłe prowadzenie postępowania, jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarżącemu została przekazana żądana informacja, Sąd nie zobowiązał organu do jej przekazania. Z uwagi na wskazane w odpowiedzi na skargę powody nieudzielenia informacji Sąd stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Celem skargi na przewlekłość organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Rozpoznając skargę na bezczynność Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili jej rozpoznawania, przy czym na ocenę jej zasadności nie mają wpływu przyczyny, z powodu których akt czy czynność nie zostały dokonane przez organ. Jak wynika z akt sprawy skarżący e-mailem z dnia 13 lutego 2019 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 12 Kpa., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada szybkości postępowania wyrażona we wskazanym przepisie ściśle związana z regulacjami zawartymi w art. 35-38 Kpa., nie może jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Niekiedy może to się wiązać z koniecznością dłuższego prowadzenia postępowania, wówczas, stosownie do treści art. 36 § 1 Kpa., organ obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W art. 35 Kpa. określone zostały terminy do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Przepis ten zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, co stanowi realizację zasady zawartej w art. 12 Kpa. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa.). Ponadto w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ powinien podać stronom przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, co wynika z art. 36 § 1 Kpa., zaś ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa.). Podkreślić trzeba też, że samo informowanie o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem przewlekłego prowadzenia postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 Kpa., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a przedmiotowa sprawa do dnia wniesienia skargi na bezczynność tj. do dnia [...] marca 2019 r., nie została zakończona. Zwłoka jakiej dopuścił się organ w załatwieniu sprawy, nie budzi wątpliwości w świetle art. 35 § 1 Kpa. Strona nie może ponosić negatywnych skutków braku działań leżących po stronie organu, w tym w zakresie dotrzymywania terminów załatwienia sprawy. W świetle powyższego bezsporne jest, że organ pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego, ale z uwagi na przedstawione okoliczności towarzyszące bezczynności, tj. żądanie udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie czynności, jakie zostały podjęte przez Centralną Komisję w związku z wejściem w życie ogólnego rozporządzenie o ochronie danych – RODO w celu wykonania obowiązków nałożonych przez wskazane rozporządzenie w związku z ochroną danych osobowych i udzielenia informacji dotyczącej szczegółowego opisu wprowadzonych środków technicznych i organizacyjnych i wyznaczenia Inspektora Ochrony Danych, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku wydano na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.