II SAB/Wa 203/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wykonania czynności przekazania Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosku skarżącego z dnia 16 stycznia 2006 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oraz postanowienia ostatecznego wraz z postanowieniem go poprzedzającym postanawia odrzucić skargę W. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej polegającą na niewykonaniu przez Ministra Obrony Narodowej czynności przekazania Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosku z dnia 16 stycznia 2006 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego z dnia [...] czerwca 1998 r. o przeniesieniu skarżącego z dyspozycji Szefa Biura Ochrony Rządu do dyspozycji Dowódcy [...] Jednostek Wojskowych MSWiA oraz postanowienia ostatecznego Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. wraz z postanowieniem go poprzedzającym. Wymienionym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] o przekazaniu wniosku W. P. z dnia 16 stycznia 2006 r. Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W odpowiedzi na skargę organ powołując się na art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ sprawa objęta przedmiotową skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponieważ czynność przekazania właściwemu organowi wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wraz postanowieniem o przekazaniu tego wniosku celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością nie następuje w formie decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, którego legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie Minister Obrony Narodowej nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, toteż skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Odnosząc się do argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę należy zaś stwierdzić, że skarga W. P. z dnia 16 października 2006 r., na którą powołał się pełnomocnik organu została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2006 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 200/06, zatem twierdzenie, że w toku jest sprawa objęta przedmiotową skargą pomiędzy tymi stronami nie jest aktualne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.