II SAB/Wa 205/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-05-29
Skład orzekający: Joanna Kube
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieusunięcia braków formalnych, polegających na braku jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia, mimo próby sprecyzowania przez skarżącego?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy skarżący, pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych, nie sprecyzuje jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Sąd administracyjny nie ma podstaw do domniemywania, co jest przedmiotem zaskarżenia, gdyż to strona decyduje, jaki akt administracyjny lub bezczynność organu chce poddać kontroli sądowej.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie udostępnienia informacji. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dotyczy nierozpoznania konkretnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, czy innego wniosku. Skarżący w odpowiedzi nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi, podnosząc ponownie zarzuty dotyczące różnych działań organów administracji. W konsekwencji sąd odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. U. na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie udostępnienia informacji postanawia: odrzucić skargę.
J. U. pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. wniósł skargę na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej i odmowę udostępnienia informacji, wskazując, że skarży działanie organu. Podniósł, że jego pisma zawierały zarówno wnioski o dostęp do informacji publicznej, jak i skargi na działania organów. Wystąpił o rozpatrzenie skargi i nakazanie organowi rzetelnego rozpatrzenia jego wniosków i skarg.
W odpowiedzi na powyższe organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie. Wskazał, że w dniu [...] maja 2024 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęła korespondencja J. U. z dnia [...] maja 2024 r., do której zostały załączone trzy pisma z dnia [...] maja 2024 r., które Szef Krajowej Administracji Skarbowej zakwalifikował jako skargi na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego we [...] oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. Wyjaśnił, że przedmiotem skarg było nieotrzymanie od Dyrektora Izby Skarbowej w [...] odpowiedzi na pismo dotyczące wyglądu budynku Urzędu Skarbowego we [...], sposób obsługi klienta oraz umawianie e-wizyt w Urzędzie Skarbowym we [...], niezadowolenie z zawiadomienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. o sposobie rozpatrzenia skargi z dnia [...] października 2023 r., kwestie ulgi za złe długi oraz konieczność umawiania wizyt w urzędach skarbowych.
Organ wskazał również, że zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2024 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wystąpienia z dnia [...]maja 2024 r. Jednocześnie wyjaśnił, że skarżący pismem z dnia [...] lipca 2024 r. wystąpił do Ministerstwa Finansów - Krajowej Administracji Skarbowej z pytaniami w trybie dostępu do informacji publicznej. Minister Finansów pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. udostępnił posiadane informacje publiczne, wskazał, których informacji nie posiada, a które z żądanych informacji nie stanowią informacji publicznej.
Pismem Sądu z dnia 3 marca 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lutego 2025 r., skarżący został wezwany –
w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - do sprecyzowania, czy skarga na bezczynność organu dotyczy nierozpoznania wniosku
z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, czy też innego wniosku złożonego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
W odpowiedzi skarżący pismem z dnia [...] marca 2025 r. wskazał, że liczy na rozpoznanie przez Sąd wszystkich elementów jego skargi.
Wyjaśnił, że złożył skargi i pytania do Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie zajmowania rachunków bankowych, wyglądu budynku Urzędu Skarbowego we [...], skargi w sprawie wizyty w US [...], utrudnień w zakresie dostępu do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935
z późn. zm., dalej p.p.s.a.), skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone
w art. 46 p.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. Nadto, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Zgodnie z powyższym przepisem, skarżący został wezwany - pismem Sądu z dnia [...] marca 2025 r. - do jednoznacznego wskazania – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi - co jest przedmiotem skargi – czy skarga dotyczy nierozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2024 r., czy też innego wniosku złożonego do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2025 r., nie udzielił wprost odpowiedzi na wezwanie Sądu, natomiast ponownie podniósł wszystkie zarzuty wskazane w skardze
z dnia [...] stycznia 2025 r. na działania Krajowej Administracji Skarbowej i podległe jej jednostki, pozostawiając Sądowi "wyegzekwowanie od KAS bezwzględnego zakazu wykorzystywania przez organy administracji nieznajomości prawa przez obywateli lub przerzucanie skutków nieznajomości prawa przez urzędników na obywateli".
W ocenie Sądu, skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2025 r. nie usunął braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem Sądu.
Sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania we wszystkich sprawach. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym
w pkt 4a tego przepisu.
Sąd, na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma podstaw domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, gdyż to sama strona decyduje, jaki akt administracyjny lub bezczynność organu w odniesieniu do konkretnego wniosku chce poddać sądowej kontroli. Braki formalne skargi, polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania, uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło