II SAB/Wa 206/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-04-09
Skład orzekający: Asesor WSA Karolina Kisielewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie rozpoznania ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 6 K.p.a., podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie rozpoznania ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 6 K.p.a., nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Postanowienie wydane w trybie art. 37 § 6 K.p.a. jest postanowieniem wydawanym w toku postępowania administracyjnego, które nie rozstrzyga o istocie sprawy ani nie kończy postępowania, a także nie przysługuje od niego zażalenie, co wyłącza jego zaskarżalność do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący K.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu ponaglenia z dnia [...] lutego 2019 r. w sprawie niewydania aktu nadzorczego wobec Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K.J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu ponaglenia z dnia [...] lutego 2019 r. postanawia: - odrzucić skargę -
K.J. (dalej także: skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu ponaglenia z dnia [...] lutego 2019 r. w sprawie niewydania aktu nadzorczego wobec Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) – dalej powoływana jako K.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302 ze zm.) (dalej P.p.s.a). kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu ponaglenia z dnia [...] lutego 2019 r.
Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Stosownie zaś do treści art. 37 § 6 K.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym:
1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości:
a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone,
b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. bezczynność organu podlega kontroli sądu administracyjnego wyłącznie w zakresie w jakim organ zobowiązany był wydać jeden z aktów określonych w pkt 1-4 cyt. przepisu.
Przewidziane w art. 37 § 6 K.p.a. postanowienie należy zaliczyć do postanowień, o jakich mowa w art. 123 K.p.a. Jest więc to postanowienie zaliczane do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnych kwestii – jak w tym przypadku bezczynności organu – powstających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stąd też kognicji sądu administracyjnego nie podlega bezczynność organu w zakresie wydania takiego postanowienia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło