II SAB/Wa 207/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych prawem. W przypadku skargi na bezczynność, warunkiem dopuszczalności jest uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, które jest traktowane jako środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 PPSA. Niewniesienie takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
R. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi. Sąd ustalił, że skarżący nie wniósł wymaganego zażalenia do organu wyższego stopnia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. K. uczynił bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oznacza to, że skarżącemu przysługiwało w opisanym trybie zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W tym zaś zakresie Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe i ustalił, że skarżący warunku tego nie dopełnił (v. wezwanie Sądu z dnia 27 stycznia 2010 r. i udzielona pismem z dnia 3 lutego 2010 r. odpowiedź organu - w aktach sprawy).
Skoro zatem R. K. nie wniósł takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwym w sprawie, a to z kolei powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło