II SAB/Wa 209/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia M. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015r. o wezwaniu do wpisu w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2012r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: -odrzucić zażalenie- Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2015r., wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2015r. Powyższe postanowienie z dnia 30 czerwca 2015r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2015r. Zażaleniem z dnia 20 lipca 2015r. (przesłanym w tym samym dniu drogą elektroniczną, bez podpisu) M. K. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015r. Kolejno, pismem z dnia 21 lipca 2015r. (data nadania) M. K. również zaskarżył powyższe postanowienie z dnia 30 czerwca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 w zw. z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia zażalenia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 7 dni od doręczenia odpisu postanowienia. W niniejszej sprawie, ostatni dzień do wniesienia zażalenia liczony od dnia 13 lipca 2015 r. (dzień doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia 30 czerwca 2015r.) przypadał na dzień 20 lipca 2015 r., w którym skarżący nadał drogą elektroniczną zażalenie. Niniejszemu środkowi odwoławczemu nadany został wymiar materialny w dniu 21 lipca 2015 r., w którym zażalenie zostało wydrukowane, co skutkowało możliwością przyjęcia, że w tej dacie zostało wniesione do Sądu. Skuteczne wniesienie zażalenia do Sądu dopiero w dniu 21 lipca 2015 r. oznacza jednak, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu. Powyższej okoliczności nie zmienia fakt nadania przez M. K. zażalenia drogą pocztową, które nastąpiło również w dniu 21 lipca 2015r. Stanowisko to znajduje oparcie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W powołanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny ponadto przesądził, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że pismo procesowe sporządzone w formie elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym spełnia warunek formalny pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 ppsa. Podkreślił także, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. Pismo procesowe złożone w postaci elektronicznej - w zakresie nieunormowanym szczególnymi przepisami - nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa wiąże ze złożeniem pisma procesowego, przy czym nie chodzi o brak formalny pisma, lecz o jego pierwotny, nieusuwalny brak skuteczności spowodowany użyciem nieautoryzowanej techniki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2009 r., I KZP 39/08, OSNKW 2009, nr 5, poz. 36, z dnia 15 lipca 2010 r., III SW 87/10, OSNP 2011, nr 3-4, poz. 53 oraz z dnia 25 października 2011 r., III SW 70/11, OSNP 2012, nr 11-12, poz. 144). Najwcześniejszą datę, w której pismo - nadane drogą elektroniczną, może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania. Wówczas pismo takie uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. W praktyce chwila wydrukowania najczęściej będzie tożsama z chwilą oznakowania pisma prezentatą, to jednak miarodajny jest rzeczywisty czas wydrukowania, wtedy bowiem zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną - tradycyjną, papierową - formę (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 r. sygn., III CZP 9/12). Skoro zatem w niniejszej sprawie wniesienie zażalenia do Sądu nastąpiło w dacie jego wydrukowania przez pracownika Sądu, co miało miejsce w dniu 21 lipca 2015 r., a ostatni dzień na jego wniesienie przypadał na dzień 20 lipca 2015 r. przyjąć należy, że zażalenie złożone zostało z uchybieniem terminu, dlatego podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.