II SAB/Wa 21/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie wydania zaświadczenia o treści żądanej postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W dniu 21 grudnia 2009 r. J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Skarżący zarzucił, że organ nie rozpoznał jego wniosku z dnia 5 grudnia 2009 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego okoliczność przywrócenia skarżącemu stanowiska starszego oficera ds. [...] w Komendzie Rejonowej Państwowej Straży Pożarnej w G. w okresie od dnia 16 listopada 1993 r. do dnia 31 sierpnia 1996 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o umorzenie postępowania. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe Komendant wskazał, że wobec wydania w dniu [...] grudnia 2009 r. postanowienia nr [...], mocą którego przekazał wniosek skarżącego do organu właściwego – Komendanta Miejskiego Straży Pożarnej w G. – nie pozostawał i nie pozostaje w bezczynności. Zdaniem organu, wydanie ww. aktu uczyniło postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 2 lutego 2010 r. skarżący złożył do akt pismo procesowe, w którym zwrócił się do Sądu o zastosowanie w sprawie art. 4171 k.p.c. i stwierdzenie wyrokiem niezgodności z prawem niewydania przez organ postanowienia administracyjnego w terminie określonym w art. 217 § 3 k.p.a. Ponadto, wniósł o nieuwzględnienie zamieszczonego w odpowiedzi na skargę wniosku organu o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpatrując niniejszą sprawę ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej na wstępie należy podkreślić, iż zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . W konsekwencji z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Bezspornym jest zatem, że w sprawie ze skargi J. R. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, z postawionym zarzutem nierozpatrzenia wniosku z dnia 5 grudnia 2010 r., postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem organ zobowiązany do rozpoznania wniosku rozpoznał ten wniosek w ten sposób, że przekazał zawarte w nim żądanie innemu, właściwemu, w jego ocenie, organowi, a zdarzenie to wystąpiło już po wniesieniu skargi (postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 6 stycznia 2010 r.), to tym samym organ nie pozostaje już w bezczynności. Z kolei, sformułowane przez skarżącego, w piśmie z dnia 2 lutego 2010 r., zarzuty wobec Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. i wobec wydanych przez ten organ rozstrzygnięć, nie mogą być przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie ze skargi na bezczynność Komendanta Głównego PSP. Skarżący mógłby w tym zakresie, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, wnieść do sądu administracyjnego odrębne skargi, czyniąc tym razem ich przedmiotem niekorzystne dla siebie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej. Natomiast ewentualne zobowiązanie organu przez Sąd do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, o co w istocie wnosi skarżący w powołanym piśmie (replice na odpowiedź na skargę), nie jest możliwe właśnie z uwagi na wydanie w sprawie stosownego aktu - postanowienia (art. 149 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a tym samym zniesienie przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego skargą na bezczynność. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów na podstawie zaś art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.