II SAB/Wa 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w zakresie ustalenia prawa do renty postanawia odrzucić skargę S. S. przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w zakresie ustalenia prawa do renty. Skarżący obowiązek wydania powyższej decyzji przez Dyrektora WBE w [...] wywiódł z treści orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2010 r., którym to orzeczeniem organ ten, na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 12, poz. 75 ze zm.), zaliczył S. S. do trzeciej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe organ wskazał, że powołane orzeczenie CWKL nie zmieniło ustaleń w zakresie prawa skarżącego do renty inwalidzkiej, a zatem organ emerytalny nie miał obowiązku wydawania kolejnej decyzji ustalającej uprawnienie i wysokość ww. świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.), wojskowa renta inwalidzka jest świadczeniem pieniężnym przysługującym w ramach zaopatrzenia emerytalnego. Wedle zaś treści art. 31 tejże ustawy, prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny (ust. 1). Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (ust. 4). Odwołanie do sądu przysługuje również w przypadku niewydania przez organ emerytalny decyzji w terminie 60 dni od dnia zgłoszenia wniosku (ust. 3a i ust. 5). Skoro zatem, zarówno na decyzje wydane w przedmiocie wojskowej renty inwalidzkiej, jak i na bezczynność organów w zakresie ich wydania przysługuje stronie środek odwoławczy do sądu powszechnego, to skarga wniesiona w tym przedmiocie do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.