II SAB/Wa 210/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia skarg na działanie podległych organów postanawia - odrzucić skargę - M. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu administracji, skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na jego skargi z dnia [...] maja 2009 r. oraz z dnia [...] lipca 2009 r. dotyczące działania podległych mu organów. Wniósł o zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do udzielenia odpowiedzi na zgłaszany w skargach problem oraz uzasadnienie zajętego stanowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego do rozpoznania przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, albo - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Powyższe oznacza, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy daną sprawę można zakwalifikować jako sprawę administracyjną, którą organ administracji publicznej może rozpatrzyć w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu. Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia skarg M. T. z dnia [...] maja 2009 r. oraz z dnia [...] lipca 2009 r. dotyczących działania podległych mu organów. Skarżący zażądał udzielenia mu odpowiedzi na zarzuty stawiane w tych skargach. Stwierdzić jednak należy, że na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. Postępowanie skargowo - wnioskowe ma bowiem charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności w nim podejmowanych nie stosuje się przepisów działu II Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego postępowanie skargowo - wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno - techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu sprawy (art. 238 § 1 kpa), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych. Tryb skargowo – wnioskowy, regulowany w art. 221 i nast. kpa, jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego również w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami działu VIII kpa, co w konsekwencji czyni niniejszą skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.