II SAB/Wa 212/06
PostanowienieWSA w Warszawie2007-01-17
Skład orzekający: Piotr Kraczowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu powinno zostać umorzone, jeśli organ rozpatrzył wniosek skarżącego po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem wyroku przez sąd?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone, jeżeli organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, rozpatrując wniosek skarżącego. Sąd w takiej sytuacji bada jedynie kwestię ewentualnej zwłoki organu, a nie legalność wydanych rozstrzygnięć.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji związanych ze służbą więzienną. Minister Sprawiedliwości, w odpowiedzi na skargę, poinformował, że wniosek został rozpatrzony i wydano decyzję odmawiającą uchylenia lub zmiany poprzednich decyzji. W związku z tym, Minister wniósł o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - asesor WSA - Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zmiany lub uchylenia decyzji w sprawie wypłaty świadczeń związanych ze zwolnieniem ze służby więziennej; postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Skarżący [...] września 2006 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] kwietnia 2006 r. o zmianę lub uchylenie decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z [...] sierpnia 2003 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. z [...] lipca 2003 r. nr [...] w trybie art. 161 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Ministra Sprawiedliwości wniósł o oddalenie lub umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W jej uzasadnieniu podniósł, iż organ rozpatrzył wniosek skarżącego z [...] kwietnia 2006 r. w wyniku którego wydał na podstawie art. 161 § 1 k.p.a. decyzję z [...] września 2006 r. nr [...] o odmowie uchylenia lub zmiany decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z [...] sierpnia 2003 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. z [...] lipca 2003 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Skoro zatem w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w powołanym powyżej przepisie i rozpatrzył wniosek, co do którego pozostawał w bezczynności, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Trzeba bowiem podkreślić, że Sąd rozpatrując sprawę ze skargi na bezczynność bada jedynie kwestię ewentualnej zwłoki organu administracji publicznej w podjęciu czynności, do których był on zobowiązany na podstawie przepisów prawa, natomiast nie dokonuje oceny legalności wydanych rozstrzygnięć zwłaszcza, gdy do ich wydania doszło po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło