II SAB/Wa 213/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Polska Agencja Inwestycji i Handlu S.A. z siedzibą w W. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. z siedzibą w W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. z siedzibą w W. na rzecz M. D. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. D. (dalej, jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. w [...] (dalej, jako: Spółka) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze podniesiono, że w dniu [...] listopada 2024 r. skarżąca złożyła Zarządowi Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej na adres e-mailowy wskazany na stronie internetowej dotyczącej informacji o terminach, składzie delegacji oraz kosztach delegacji Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. do [...] w okresie [...] lipca 2023 - [...] października 2024. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej, jako: u.d.i.p.) termin na udzielenie odpowiedzi na wniosek wynosi 14 dni. Pomimo upływu tego terminu, Spółka nie udzieliła odpowiedzi na wniosek, co oznacza, że pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Skarżąca podniosła, że Spółka jest spółką, w której 100% akcji posiada Skarb Państwa. Prawa z akcji wykonuje Minister Rozwoju i Technologii. Ponadto, Spółka zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o wykonywaniu zadań z zakresu polskiej gospodarki przez Polską Agencję Inwestycji i Handlu Spółka Akcyjna (Dz. U. z 2022 r., poz. 1985, dalej jako "ustawa o promocji") wykonuje zadania z zakresu promocji polskiej gospodarki. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o promocji Spółka może także wykonywać zadania z zakresu administracji rządowej na mocy powierzenia tych zadań przez ministra właściwego ds. gospodarki lub innej jednostki sektora finansów publicznych. Spółka, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o promocji, otrzymuje dotację podmiotową z budżetu państwa oraz dotacje celowe, co sprawia jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 usu.d.i.p. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Spółki do rozpoznania wniosku dostępowego z dnia [...] listopada 2024 r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie od Spółki kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie. Spółka wyjaśniła, że po zapoznaniu się z wnioskiem, wnikliwej analizie jego przedmiotowego zakresu, od dnia [...] listopada 2024 r. do dnia [...] lutego 2025 r. podejmowała czynności faktyczne mające na celu skompilowanie informacji żądanych przez skarżącą. Szereg czynników wpłynął jednakże na trudność pozyskania przedmiotowych informacji, co w konsekwencji wpłynęło na tempo procedowania wniosku. Jako najważniejsze Spółka wskazała, że: 1. Okres w którym skarżąca zwróciła się o informacje przypadał na czas zamknięcia roku księgowego. Wszystkie jednostki organizacyjne Spółki zobowiązane są do złożenia informacji okresowych, niezbędnych do dokonania sprawozdania zarządczego, finansowego i zamknięcia ksiąg rachunkowych za ubiegły rok. Proces ten jest traktowany jako priorytetowy, wymaga zaangażowania wielu pracowników oraz zasobów, co skutecznie ogranicza możliwość działania Spółki w innych, nietypowych dla niej obszarach. W tym okresie najwięcej pracy przypada na Departament Finansów Spółki, który też jako jedyny był władny i upoważniony by pozyskać z baz danych informacje żądane przez skarżącą; 2. Od listopada 2024 r. w Spółce rozpoczęto wdrażanie nowego systemu [...]. Było to skomplikowane przedsięwzięcie, które wymagało podjęcia licznych czynności takich jak migracji danych, przeprowadzania testów sprawności, obciążenia platformy a także wymagało przeprowadzenia cyklicznych szkoleń pracowników z jego obsługi. W trakcie tego procesu dostęp do danych na platformie był okresowo niemożliwy; 3. Spółka weszła w najbardziej newralgiczny etap przygotowania się do zapewnienia udziału Polski w podczas światowego [...] w [...], [...] w [...] ("[...]"). Jest największe i najważniejsze wydarzenie gospodarczo-promocyjne na świecie. Udział Polski w wydarzeniu ma na celu wzmacnianie wizerunku na arenie międzynarodowej, nawiązanie nowych kontaktów gospodarczych oraz promocję polskiej nauki, kultury i turystyki. W trakcie półrocznej obecności Polski na [...] odbędą się liczne wydarzenia o charakterze biznesowym, kulturalnym i naukowym, w tym codzienne recitale z muzyką [...]. Do najważniejszych wydarzeń na [...] należy zaliczyć oficjalną Ceremonię Otwarcia [...], [...] (data pokrywa się z obchodami [...]), [...], [...] oraz [...]. Za realizację i koordynację tego projektu w całości odpowiada Spółka. Przygotowanie do tak dużego wydarzenia międzynarodowego wymaga ogromnego nakładu pracy i koordynacji pracy w Spółce w wielu aspektach. Agencja w tym czasie podejmowała wszelkie niezbędne czynności, w tym te dotyczące zaangażowania dodatkowych zasobów kadrowych i administracyjnych by przygotowania do [...] przebiegało zgodnie z zaplanowanym harmonogramem. W dniu [...] stycznia 2025 r. skarżąca złożyła skargę na bezczynność. Spółka w odpowiedzi na wniosek dostępowy, w dniu [...] lutego 2025 r. udostępniła wnioskowaną informację, tym samym czyniąc zadość żądaniu skarżącej w całości. W ocenie Spółki istota sprawy została już zatem rozstrzygnięta ostatecznie, jednocześnie będąc zgodną z oczekiwaniem strony wynikającym z jej skargi skierowanej do Sądu. Dalej Spółka podniosła, że w doktrynie jak i orzecznictwie wskazuje się, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwy w chwili zamknięcia sprawy. Jeżeli zatem wtoku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt (w przypadku przedmiotowej sprawy - udzielił odpowiedzi na wniosek złożony w trybie u.d.i.p.), choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi. Nie można bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. Spółka wskazał, że uwzględniając powyższe oraz fakt całkowitego zaspokojenia roszczenia wnioskodawczyni w przedmiotowym zakresie wniosku, skarga na bezczynności pozostaje bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (vide P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego z 2012 r. nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W ocenie Sądu kwestia podmiotowa nie budziła wątpliwości, bowiem Polska Agencja Inwestycji i Handlu S.A., jako jednoosobowa spółka Skarbu Państwa (patrz Statut Spółki Polska Agencja Inwestycji i Handlu Spółka Akcyjna – dostępny na [...]) jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. W kwestii kryterium przedmiotowego należy wskazać na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić jednak należy, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, jak również wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 73/22). W ocenie Sądu informacje, których udostępnienia domagała się skarżąca we wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. mają charakter informacji publicznej. Wnioskowane informacje odnoszą się bowiem wprost do działalności Spółki (Skarbu Państwa), a konkretnie wydatkowania środków publicznych na jej działanie (patrz Statut Spółki Polska Agencja Inwestycji i Handlu Spółka Akcyjna – dostępny na [...]). Okoliczność co do charakteru żądanej informacji nie była z resztą przez Spółkę kwestionowana. Spółka bowiem pismem z dnia [...] lutego 2025 r. udostępniła informację publiczną objętą wnioskiem dostępowym. Uczyniła to jednak po ustawowym terminie 14 dni. Zauważyć również należy, iż Spółka nie powiadomiła wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że Spółka dopuściła się w niniejszej sprawie bezczynności. Jednocześnie należy wyjaśnić, że rozpoznanie przez Spółkę wniosku o udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność nie prowadzi niejako "automatycznie" do bezprzedmiotowości postępowania sądowego. Fakt udostępnienia żądanej informacji nie wyłącza zasadności stawianego organowi zarzutu bezczynności i możliwości dokonania merytorycznej oceny tego zarzutu przez Sąd administracyjny (zob. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19). Brak jest podstaw do umorzenia postępowania sądowego wywołanego skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowego. Zdaniem Sądu stwierdzona bezczynność nie jest jednak rażąca. Dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo niedopełnienie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej ustawowych obowiązków, czyli także przekroczenie terminów załatwienia sprawy. Rażące opóźnienie w podejmowanych czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku woli załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Z okoliczności sprawy nie wynika, aby zaistniała zwłoka wynikała z celowego zaniechania czy też z lekceważącego traktowania przez organ obowiązków informacyjnych. W ocenie Sądu bezczynność w załatwieniu niniejszej sprawy nie jest efektem zaniechań podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia (udostępnienia informacji publicznej), w szczególności gdy Spółka udostępniła żądaną informację. Te okoliczności w ocenie Sądu nie pozwalają uznać, że stwierdzona bezczynność miała postać kwalifikowaną. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach, na które złożył się wpis od skargi w kwocie 200 złotych, oparto o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.