II SAB/Wa 215/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 11 kwietnia 2005 r. o wyznaczenie organu właściwego do stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie przekazania dwóch podań Ministrowi Gospodarki i Pracy z zakresu udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Z.L. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Prezesa Rady Ministrów polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 11 kwietnia 2005 r. (data wpływu do organu 13 kwietnia 2005 r.). We wniosku tym skarżący zażądał wyznaczenia organu właściwego do stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie przekazania Ministrowi Gospodarki i Pracy dwóch podań Z.L.: z dnia 12 lipca 2004 r. oraz z dnia 17 czerwca 2004 r. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że wyznaczenie organu właściwego do stwierdzenia nieważności postanowienia wydanego na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) nie mieści się w zawartym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) katalogu rozstrzygnięć, których niewydanie uprawnia do złożenia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność i wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponieważ wniosek Z.L. z dnia 11 kwietnia 2005 r. o wyznaczenie organu właściwego do stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2005 r. nie podlega rozpatrzeniu w postępowaniu, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, którego legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie Prezes Rady Ministrów nie był zobowiązany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stwierdzić, że skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.