II SAB/Wa 219/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia -odrzucić skargę- Dyrektor Oddziału [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] przyznał R. B. prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w P. W dniu [...] września 2006 r. skarżący wniósł do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej odwołanie od powołanej decyzji, natomiast w dniu [...] listopada 2006 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w zakresie rozpatrzenia wymienionego odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w art. 37 § 1 możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże że, jak stanowi art. 52 § 1 omawianej ustawy, środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Artykuł 37 § 1 k.p.a. przewiduje, jak zaznaczono, taki środek zaskarżenia w przypadku bezczynności organu, ale tylko wówczas, gdy nad organem pozostającym w bezczynności jest organ administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06). Stosownie do treści art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), w stosunku do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów k.p.a. jest Minister Obrony Narodowej, zatem złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do tego organu jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej złożonej do sądu administracyjnego. Z pisma organu z dnia [...] stycznia 2007 r. wynika, że skarżący nie złożył do Ministra Obrony Narodowej zażalenia, o jakim mowa w art. 37 k.p.a., przez co nie wyczerpał środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.