II SAB/Wa 22/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r. postanawia: odrzucić skargę. J.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej, polegającą na nierozparzeniu jego wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r. w którym zwrócił się o spowodowanie skorygowania nieprawnego stanu powstałego wskutek niepraworządnych działań Komendanta [...] w [...] (Wyższej Szkoły [...] w [...]) oraz oficerów z Departamentu Kadr MON. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz skarg bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie J.D. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r. skierowanego do Ministra Obrony Narodowej. W piśmie tym skarżący zwrócił się o podjęcie czynności mających na celu skorygowanie, jego zdaniem, bezprawnego stanu powstałego w wyniku działań Komendanta Wyższej Szkoły [...] [...] w [...] oraz oficerów z Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. W treści pisma J. D. zarzucił ww. osobom podejmowanie nieprawidłowych działań po zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej. Analizując treść wskazanego wyżej pisma, należy stwierdzić, iż jest ono w istocie skargą, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.). Postępowanie w sprawach skarg i wniosków, uregulowane w Dziale VIII kpa, jest wyłączone spod sądowej kontroli administracji publicznej, albowiem tego typu sprawy nie podlegają rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, i wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11). Zwrócić należy uwagę, że w postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII k.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji samorządowej i rządowej nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym na wstępie art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem nie przysługuje również skarga na bezczynność organu w zakresie rozpoznania skargi powszechnej. Stąd też skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia zarzutów podnoszonych w trybie Działu VIII kpa, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Nadmienić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. w sprawie II SAB/Wa 187/17 opierając się na podanych wyżej przesłankach, orzekł o odrzuceniu skargi J. D. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej, polegającej na nierozparzeniu przedmiotowego wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.