II SAB/Wa 220/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w sprawie wniosków z dnia 18 sierpnia 2015 r. oraz dnia 22 października 2015 r. postanawia -odrzucić skargę- W piśmie z dnia 18 sierpnia 2015 r., skierowanym do Prezydenta RP, J. D. podniósł, że od 20 lat jest pozbawiany prawa do rzetelnego, praworządnego rozpoznania zainicjowanych przez niego spraw. W piśmie tym sformułował zarzuty w stosunku do sędziów, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych. Podniósł, że organy, do których występował z prośbą o interwencję, prawdopodobnie nie otrzymywały jego wystąpień. Podał, że wyraża niezadowolenie z powodu tego, iż urzędnicy i sędziowie uchylają się od wydania rozstrzygnięć merytorycznych oraz dyskryminują go. Wymienił przykłady spraw, w których tego typy uchybienia, jego zdaniem, mają miejsce. W końcowej części tego pisma zwrócił się do Prezydenta RP z prośbą o interwencję. Kolejnym pismem z dnia 22 października 2015 r. J. D. zwrócił się do Prezydenta RP o pomoc prawną w postępowaniach toczących się z jego udziałem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, Sądem Okręgowym w [...], Sądem Apelacyjnym w W., Dyrektorem Wojskowego Biura Emerytalnego, Okręgowym Sądem Dyscyplinarnym Okręgowej Izby Radców prawnych w [...]. Podniósł, że bez zaangażowania autorytetu prawnego nie dojdzie do rzetelnego rozpoznania wyżej wymienionych spraw. Podniósł, że od 41 lat doświadcza braku prawa do rzetelnego, praworządnego rozstrzygnięcia zainicjowanych spraw. Wymienił organy, które, jego zdaniem, dopuszczają się tych naruszeń oraz przykłady tych naruszeń. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Kancelaria Prezydenta RP przekazała powyższe pisma J. D. do Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej (MON), który to Departament pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. przekazał je Departamentowi Kadr MON, zaznaczając, że udzieli odpowiedzi na te pisma w zakresie ustalenia prawa do emerytury wojskowej. Departament Kadr MON pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. udzielił odpowiedzi J. D. na wskazane wyżej pisma. Pismem z dnia 24 stycznia 2015 r. J. D. wezwał Dyrektora Departamentu Kadr MON do usunięcia naruszenia prawa w zakresie jego wystąpień z dnia 18 sierpnia 2015 r. oraz 22 października 2015 r. W dniu 9 lutego 2016 r. J. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Departamentu Kadr MON w zakresie rozpatrzenia jego wniosków z dnia 18 sierpnia 2015 r. oraz 22 października 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej; postanowieniem w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także rozstrzygającym sprawę co do istoty; postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; innym niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; a także pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Stąd też skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie J. D. przedmiotem skargi uczynił przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w sprawie jego wniosków z dnia 18 sierpnia 2015 r. oraz dnia 22 października 2015 r. Biorąc pod uwagę treść wskazanych wyżej pism należy stwierdzić, że w istocie stanowią one skargi na działalność organów administracji publicznej, o jakich mowa w przepisach zawartych w Dziale VIII k.p.a. Wskazane wyżej wnioski skarżącego dotyczyły bowiem nieprawidłowości w prowadzonych w jego sprawach postępowaniach. Wyjaśnić należy, iż tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Całość tego postępowania jest zatem wyłączona spod sądowej kontroli administracji publicznej, albowiem tego typu sprawy nie podlegają rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w sprawie wniosków z dnia 18 sierpnia 2015 r. oraz dnia 22 października 2015 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.