II SAB/Wa 223/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 100/07 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 11 marca 2014 r. A. S. sformułował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 100/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 100/07 odrzucił skargę A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przeniesienia na stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. wezwał skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do wskazania: -daty, w której dowiedział się o podstawie wznowienia postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2009 r. sygn. akt II SAB/Wa 100/07 w przedmiocie przeniesienia na stanowisko; -uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania; -uzasadnienia podstawy wznowienia. W dniu 9 maja 2014 r. A. S. sformułował pismo procesowe do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak nie zawierało ono żądanego wezwaniem, sprecyzowania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, art. 272 i 273 wspomnianej ustawy. Stosownie do treści art. 279 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 ww. ustawy). Zgodnie z art. 280 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie, a skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, podnieść należy, że wniesiona przez A. S. skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zawierała podstaw wznowieniowych, dlatego też Sąd wezwał do ich wskazania i uprawdopodobnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie wykonał wezwania Sądu, bowiem sformułowane w dniu 9 maja 2014 r. pismo A. S. nie czyni zadość temu wezwaniu. Skarżący nie podał w nim ani nie uzasadnił podstawy wznowienia postępowania, nie wskazał także daty, w której dowiedział się o podstawie wznowienia, ani też nie uprawdopodobnił okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 280 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.