II SAB/Wa 226/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W pismach z dnia [...] oraz [...] maja 2010 r. J. C. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udzielenie informacji w następującym zakresie: – w jakich kwotach i na jakiej podstawie prawnej ZUS Oddział w C. zaprzestał egzekucji osobom prowadzącym działalność gospodarczą od roku 1999 do roku 2010 składki finansowane przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek, prosząc o zestawienie poszczególnych kwot i podstaw prawnych zaniechania egzekucji, – w jakich kwotach i na jakich podstawach prawnych ZUS Oddział w C. zaprzestał egzekucji prawnym podmiotom gospodarczym od roku 1999 do roku 2010 składki finansowane przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek, prosząc o zestawienie poszczególnych kwot i podstaw prawnych zaniechania egzekucji, – w jakich kwotach i na jakich podstawach prawnych ZUS Oddział w C. zaniechał egzekucji wszystkim płatnikom składek zarejestrowanym w ZUS Oddział w C., którzy zwrócili się o to od roku 1999 do roku 2010 składek finansowanych przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek, prosząc o zestawienie poszczególnych kwot i podstaw prawnych zaniechania egzekucji, – w jakich kwotach i na jakiej podstawie prawnej ZUS Oddział w C. umorzył osobom prowadzącym działalność gospodarczą od 1999 r. do roku 2010 składki finansowane przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek, prosząc o zestawienie poszczególnych kwot i podstaw prawnych umorzeń, – w jakich kwotach i na jakich podstawach prawnych ZUS Oddział w C. umorzył prawnym podmiotom gospodarczym od roku 1999 do 2010 r. składki finansowane przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek, prosząc o zestawienie poszczególnych kwot i podstaw prawnych umorzeń, – w jakich kwotach i na jakich podstawach prawnych ZUS Oddział w C. umorzył wszystkim płatnikom składek zarejestrowanym w ZUS Oddział w C., którzy zwrócili się o umorzenie od 1999 r. do 2010 r., składek finansowanych przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek, prosząc o zestawienie poszczególnych kwot i podstaw prawnych umorzeń. Organ poinformował pismami J. C. o przedłużeniu terminu udostępnienia informacji, najpierw do dnia [...] czerwca 2010 r., a następnie do dnia [...] lipca 2010 r. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2010 r. udzielił informacji na pismo z dnia [...] maja 2010 r., podając, że postępowanie egzekucyjne w zakresie należności z tytułu składek jest prowadzone na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w myśl którego składki oraz odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkowa opłata, zwane dalej "należnościami z tytułu składek", nieopłacone w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej. Kwestie administracyjnego postępowania egzekucyjnego reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), natomiast regulacja dotycząca sądowego postępowania egzekucyjnego jest zawarta w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Przez wstrzymanie czynności egzekucyjnych, a także przez wstrzymanie postępowania egzekucyjnego – rozumie się wstrzymanie wykonania wszystkich lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych – określone między innymi w art. 23 § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Instytucję zwolnienia spod egzekucji – przez którą rozumie się niepodejmowanie lub odstąpienie od egzekucji z całości lub części składników majątkowych zobowiązanego – określa art. 13 ustawy egzekucyjnej, natomiast art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, określa, kiedy się je zawiesza. W konkluzji organ podał, że w zakresie wskazanych możliwości ingerencji w prowadzenie egzekucji, Oddział nie prowadzi odrębnych urządzeń ewidencyjnych umożliwiających sporządzenie zestawień żądanych w przywołanym wniosku, dane takie są ewidencjonowane wyłącznie na kontach poszczególnych płatników składek. Natomiast odpowiadając na wniosek z dnia [...] maja 2010 r., powołał art. 30 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – zgodnie z którego brzmieniem do składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek nie stosuje się art. 28, regulującego kwestie możliwości umorzenia należności z tytułu składek. Jeżeli wniosek o umorzenie należności z tytułu składek obejmuje składki finansowane przez ubezpieczonych (pracowników) właściwym rozstrzygnięciem jest jedynie umorzenie postępowania na podstawie art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego. Brak jest bowiem przedmiotu postępowania w tym znaczeniu, że nie istnieją należności, do których mógłby mieć zastosowanie art. 28 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym, na przestrzeni lat 1999 do 2010 r., Oddział nie podjął żadnej decyzji o umorzeniu należności w stosunku do składek finansowanych przez osoby ubezpieczone niebędące jednocześnie płatnikami składek. Bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w przedmiocie prawa do informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Na podstawie art. 13 powołanej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Zgodnie z art. 16 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie o dostępie do informacji publicznej, następuje w formie czynności materialno-technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, zaś w razie odmowy udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji. Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. W tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli działania zgodnego z wnioskiem, a nie odmowy. Przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta na którą oczekuje, lub też informacji wymijającej, może powodować jego wątpliwości co to tego czy organ nie narusza przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (czyli pozostaje w bezczynności). Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, wskazać należy, że Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., udzielił informacji na złożony wniosek. Zgodnie z uchwałą z dnia 26 listopada 2008 r. NSA w Warszawie sygn. akt I OPS 6/08, przepis art. 161 § 1 pkt 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu –w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.