II SAB/Wa 229/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 229/16 w sprawie ze skargi S. K. na bezczynność Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w W. w przedmiocie wprowadzenia do obrotu prawnego decyzji z dnia [...] września 2008 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2016 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej w skrócie: "P.p.s.a." odrzucił skargę S. K. na bezczynność Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w W. w przedmiocie wprowadzenia do obrotu prawnego decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. rozstrzygającej wniosek skarżącego z dnia 31 maja 2008 r. o przedłużenie studiów doktoranckich. Odpis postanowienia z dnia 15 lipca 2016 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 lipca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 137 akt sprawy). Pismem z dnia 27 lipca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia, czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2004 r., sygn. akt FSK 242/04, niepubl., dostępne na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o sprawach https://cbois.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2 – 4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r. – wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a - podlegało zaskarżeniu poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. Zażalenie więc stanowi niedopuszczalny środek odwoławczy. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 15 lipca 2016 r., które będzie przedmiotem rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.