II SAB/Wa 230/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie jest właściwym środkiem zaskarżenia od postanowienia o oddaleniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Środkiem zaskarżenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w tym w części dotyczącej oddalenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Wniesienie zażalenia, mimo prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej, skutkuje odrzuceniem zażalenia.
Stan faktyczny
Skarżący K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oddalił wniosek o wymierzenie grzywny i umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Skarżący, powołując się na art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, złożył zażalenie na wyrok w części dotyczącej oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny. Sąd odrzucił zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 06 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 230/16 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1978/13 postanawia - odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 230/16 po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1978/13: stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 wyroku); oddalił wniosek o wymierzenie grzywny (pkt 2 wyroku); umorzył postępowanie w pozostałym zakresie (pkt 3 wyroku). Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 lipca 2016 r. Sąd doręczając skarżącemu odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem pouczył skarżącego o dopuszczalności skargi kasacyjnej oraz o terminie i sposobie jej wniesienia. Pismem z dnia 22 lipca 2016 r. (25 lipca 2016 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo) skarżący, powołując się na art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - w części dotyczącej oddalenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1978/13 wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 230/16 - w pkt 2 wyroku - oddalił wniosek o wymierzenie grzywny. Sąd orzekając w ww. zakresie działał na podstawie art. 149 § 2 ppsa, zgodnie z którym Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Właściwym środkiem zaskarżenia przysługującym od ww. wyroku WSA w Warszawie jest skarga kasacyjna, zgodnie z art. 173 § 1 ppsa, o czym skarżący został pouczony w piśmie Sądu z dnia 19 lipca 2016 r., przy którym doręczono skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Wniesienie przez skarżącego w rozpoznawanej sprawie niewłaściwego środka zaskarżenia w postaci zażalenia, pomimo tego, że Sąd przesyłając odpis wyroku wraz z uzasadnieniem prawidłowo pouczył skarżącego o formie jego zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, prowadzi do odrzucenia wniesionego przez skarżącego zażalenia. Skarżący w treści zażalenia powołał się na treść art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: ukaranie grzywną. Wyjaśnić należy, że przepis art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, ma zastosowanie w przypadku grzywny wymierzonej na podstawie art. 55 § 1 ppsa oraz art. 112 ppsa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło