II SAB/Wa 233/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2004 r. sprawy ze skargi G.L. na bezczynność Marszałka Senatu RP w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia 13 stycznia 2004 r. G.L. zwrócił się do Kancelarii Senatu o udzielenie informacji określonych w art. 61 Konstytucji RP, przesłanie listy senatorów oraz Konstytucji i Regulaminu Senatu. W odpowiedzi z dnia 5 lutego 2003 r. na powyższe pismo Kancelaria Senatu przesłała wnioskodawcy treść art. 61 Konstytucji RP oraz listę biur senatorskich V kadencji Senatu RP, a także poinformowała go, że tekst Konstytucji RP oraz Regulaminu Senatu - opublikowane w Dzienniku Ustaw - może otrzymać w bibliotece więziennej bądź przeczytać na stronach internetowych Senatu, Sejmu i Prezydenta RP pod wskazanymi adresami. Ponadto podała, że w Kancelarii Senatu gromadzone są dane wnioskodawcy w zakresie imienia, nazwiska i adresu, dobrowolnie przez niego podane oraz informacje, czego dotyczy jego pismo. W piśmie z dnia 23 lutego 2004 r. G. L. zwrócił się do Kancelarii Senatu o przesłanie informacji dotyczących pracy Senatu, określonych w art. 61 Konstytucji oraz ponownie wystąpił o przesłanie Regulaminu Senatu i wykazu Komisji. Wniósł również o przesłanie wydruku informacji dotyczących jego osoby, znajdujących się w bazie danych Kancelarii Senatu. Przy piśmie z dnia 4 marca 2004 r. przesłano wnioskodawcy tekst Regulaminu Senatu, spis komisji senackich oraz wydruki z bazy danych dotyczące jego osoby. W skardze z dnia 30 maja 2004 r. na bezczynność Marszałka Senatu RP, G. L. wniósł o doprowadzenie do przestrzegania jego praw wynikających z art. 8, art. 32 i art. 61 Konstytucji RP w zw. z art. 4 § 2 kkw przez Senat, przeprowadzenie postępowania w trybie uproszczonym oraz zwolnienie go z kosztów postępowania na podstawie załączonego wniosku PPF. W uzasadnieniu podniósł, że pomimo wielokrotnego zwracania się do Senatu o udzielenie informacji o jego działalności, Senat tkwi w bezczynności i narusza jego prawa. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa kancelarii Senatu wniósł o odrzucenie skargi na bezczynność Marszałka Senatu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku przez Sąd o oddalenie skargi jako bezzasadnej, a nadto o nieobciążanie Kancelarii kosztami postępowania. W uzasadnieniu podał, że G.L. w okresie grudzień 2003 -maj 2004 r. przesłał na adres Senatu 36 pism o różnym charakterze, większość to pisma o charakterze interwencyjnym. Wnioski skarżącego z dnia 13 stycznia i 23 lutego 2004 r. dotyczyły informacji w postaci aktów prawnych ogłaszanych w Dzienniku Ustaw i Monitorze Polskim oraz informacji publicznych opublikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej nieobjętych udostępnianiem na wniosek. Pełnomocnik zarzucił również niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i upływ terminów określonych w art. 52 § 3 oraz art. 53 § 2 tej ustawy, uzasadniające wniosek o odrzucenie skargi. Poinformował jednocześnie, że z uwagi na miejsce pobytu skarżącego i podniesiony przez niego brak dostępu do BIP, przesłano mu wszystkie żądane materiały z wyjątkiem pełnego tekstu Konstytucji RP. Wskazał ponadto, że właściwość i upoważnienie Kancelarii Senatu do udostępnienia informacji publicznej wynika z Regulaminu Senatu oraz Zarządzenia nr [...] Marszałka Senatu z dnia [...]kwietnia 2004 r., a o umocowaniu Kancelarii Senatu do udzielenia odpowiedzi na skargę stanowi § 1 Statutu Kancelarii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Stosownie zaś do przepisu art. 7 ustawy, udostępnienie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłoszenia informacji publicznej, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11, czyli na wniosek lub w drodze wywieszenia lub wyłożenia w miejscach ogólnodostępnych, bądź przez zainstalowanie w tych miejscach urządzenia umożliwiające zapoznanie się z tą informacją, 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Niewątpliwie skarżący żądał w swoich wnioskach informacji publicznych, jednakże udostępnianych w różnym trybie. Akty normatywne, o jakie wnosił G.L., czyli Konstytucja RP i Regulamin Senatu RP są udostępniane w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 z późn. zm.). Z kolei informacja publiczna dotycząca działalności Senatu (m.in. lista senatorów) nie jest udostępniana na wniosek, bowiem strony internetowe Senatu są linkami urzędowego publikatora teleinformatycznego jakim jest Biuletyn Informacji Publicznej. Pod wskazanymi przez Kancelarię Senatu RP adresami internetowymi znajdują się wszelkie informacje dotyczące działalności Senatu, w tym żądane przez skarżącego. Kancelaria Senatu udzieliła natomiast skarżącemu informacji o zakresie jego danych osobowych, jakie zawiera baza danych Senatu o sposobie załatwienia jego wniosków, przesyłając mu wydruki z tej bazy. Wspomnianych informacji Kancelaria Senatu udzieliła przed wniesieniem przez skarżącego skargi do Sądu, chybione jest zatem jego stanowisko dotyczące bezczynności Senatu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Z bezczynnością organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy bowiem do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Odnosząc się do zarzutu Kancelarii Senatu niewyczerpania przez skarżącego trybu przewidzianego w art. 52 § 3 i upływu terminów określonych w art. 52 § 3 oraz art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należy podnieść, że nie jest on zasadny. Powyższa ustawa nie przewiduje wymogu wyczerpania przez skarżącego trybu określonego w art. 53 § 2 w odniesieniu do skargi na bezczynność. Dodatkowo należy podkreślić, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje specjalnego traktowania osób przebywających w zakładach karnych, występujących o udzielenie informacji publicznej w trybie w niej przewidzianym. Kancelaria Senatu wykazała w odniesieniu do G.L. dużo dobrej woli przesyłając mu szereg informacji, do udostępnienia których nie była zobowiązana. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.