II SAB/Wa 234/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] czerwca 2012 r. P.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę, Prezesa Rady Ministrów wniósł o jej oddalenie. W tym zakresie organ stwierdził, że skoro w sprawie wszczętej wnioskiem skarżącego wydano dwie decyzje administracyjne, tzn.: pierwszą - z dnia [...] lutego 2012 r. o odmowie dostępu do żądanej informacji publicznej oraz drugą - z dnia [...] czerwca 2012 r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, to w tej sytuacji organ nie jest bezczynny, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt jw., skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od wniesionej skargi i pouczony o skutkach jego nieuiszczenia. Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 18 lipca 2012 r. Skarżący wpisu tego nie uiścił. W tym samym dniu dołączono do akt pismo procesowe skarżącego z dnia 9 lipca 2012 r., w którym oświadczył on, że cofa wniesioną skargę. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe, skarżący powołał się na okoliczność wydania przez organ w dniu wniesienia skargi, tj. [...] czerwca 2012 r., ostatecznej decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej ppsa, (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 220 § 3 ppsa, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że opłacenie skargi jest odrębnie uregulowanym warunkiem formalnym skargi, którego niedochowanie czyni skargę niedopuszczalną. Z kolei, jak stanowi przepis art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli zatem nie zachodzą przesłanki negatywne do cofnięcia skargi, to dochodzi do skutecznego cofnięcia skargi, a postępowanie podlega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa). Jednakże, w rozpatrywanej sprawie, Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, ponieważ nie jest możliwe ani cofnięcie skargi podlegającej odrzuceniu, ani tym bardziej umorzenie postępowania, które w ogóle nie mogło być skutecznie wszczęte nieopłaconą skargą. W przeciwnym bowiem przypadku doszłoby do obejścia wskazanych powyżej przepisów prawa regulujących ww. wymóg formalny skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 60 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.