II SAB/Wa 235/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Dyrektora Departamentu Kadr MON w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2003 r. w sprawie zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu szkolenia za granicą oddala skargę M. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na bezczynność Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2003 r., tj. niezwiększenie mu, zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 września 2001 r. w sprawie określenia wysokości uposażenia oraz szczegółowych warunków ustalania i wypłacania innych należności pieniężnych żołnierzom skierowanym do akademii i szkół lub na kursy za granicę oraz organów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 102, poz. 1121 ze zm.), stypendium miesięcznego pomimo, że w czasie skierowania na szkolenie za granicą nie otrzymał całodziennego, bezpłatnego wyżywienia, niezwrócenie mu, zgodnie z § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia, kosztów zakwaterowania, pomimo, że w czasie skierowania na szkolenie za granicą nie otrzymywał bezpłatnego zakwaterowania w zakresie szkolenia oraz niewydanie mu decyzji o szkoleniu za granicą, w której zgodnie z § 4 ust. 5 i § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia, zostałaby ustalona kwota jego stypendium miesięcznego oraz limit miesięczny za zwrot kosztów zakwaterowania, o których mowa w § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. D. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Należy zauważyć, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu była wynikiem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu, czy też spowodowana była jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien zostać wydany. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej bezsporne jest, że skarżący pismem z dnia [...] lipca 2003 r. skierowanym do Szefa Oddziału Szkolnictwa Wojskowego Departamentu Kard i Szkolnictwa Wojskowego wystąpił o wypłacenie mu należności z tytułu nieotrzymania bezpłatnego wyżywienia w czasie odbywania szkolenia za granicą oraz z tytułu zwrotu kosztów zakwaterowania. Zdaniem Sądu, wskazać należy, że decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...] Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON odmówił ww. zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu skierowania na szkolenie w [...]. Następnie po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy powyższą decyzję. Stwierdzić trzeba, że powyższa sprawa była przedmiotem postępowań administracyjnych, w wyniku których odmawiano M. D. wypłacenia wnioskowanych należności. W ostatnim wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku z dnia 8 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1248/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Departamentu Kadr MON nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. W postępowaniu dotyczącym skargi na bezczynność organu, Sąd nie bada od strony merytorycznej działań podjętych przez organ, a jedynie, czy takie działania zostały podjęte. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że w wyniku złożenia przez skarżącego M. D. wniosku w dniu [...] lipca 2003 r., zostało wszczęte postępowanie administracyjne, które zostało zakończone wydaniem przez organ decyzji. Okoliczność, że wydane w sprawie decyzje nie uwzględniały żądania wniosku, oraz że były wielokrotnie uchylane przez sąd, w toku sądowej kontroli wywołanej wniesieniem skargi, nie ma znaczenia dla oceny bezczynności organu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.