II SAB/Wa 236/11

WyrokWSA w Warszawie2011-12-13

Skład orzekający: Olga Żurawska-Matusiak, Danuta Kania, Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej odsyła wnioskodawcę do Biuletynu Informacji Publicznej, nie podając konkretnego miejsca lub zakładki, gdzie żądana informacja się znajduje?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej odsyła wnioskodawcę do Biuletynu Informacji Publicznej, nie podając konkretnego miejsca lub zakładki, gdzie żądana informacja się znajduje. Samo odesłanie do BIP nie jest wystarczające, jeśli nie zawiera precyzyjnych wskazówek umożliwiających wnioskodawcy łatwe odnalezienie żądanych danych.
Stan faktyczny
Skarżący J. S. złożył wniosek do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej osób upoważnionych do wydawania decyzji i reprezentowania gminy. Organ odpowiedział, że informacje te znajdują się w zarządzeniach publikowanych na stronie BIP. Skarżący uznał odpowiedź za wymijającą, ponieważ nie podano konkretnych numerów zarządzeń ani nie załączono odpisów upoważnień. Złożył skargę na bezczynność organu. Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko o publikacji informacji w BIP.
Rozstrzygnięcie
1. zobowiązano Wójta Gminy do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku. 2. stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. zasądzono koszty pomocy prawnej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Anna Mierzejewska, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego J. S. z 16 maja 2011 r. w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. B. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wnioskiem z 16 maja 2011 r. J. S. (dalej jako skarżący) wniósł do Wójta Gminy [...] wniosek, w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o wskazanie wszystkich osób upoważnionych przez wójta do wydawania decyzji w jego imieniu oraz reprezentowania go na zewnątrz gminy w obecnej kadencji wraz z załączeniem odpisów upoważnień. Pismem z 24 maja 2011 r. organ poinformował skarżącego, że pracownicy urzędu, którzy podejmują i podpisują decyzje w imieniu Wójta, posiadają umocowanie określone w Zarządzeniu Wójta Gminy [...] . Jednocześnie organ poinformował, że zarządzenia Wójta są publikowane na stronie internetowej bip.[...] . Ponadto wskazał, że reprezentowanie Gminy na zewnątrz zostało określone w przepisach ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Pismem z 30 maja 2011 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] , polegającą na nieudzielaniu informacji publicznej żądanej wnioskiem z 16 maja 2011 r., domagając się zobowiązania organu do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że odpowiedź organu z 24 maja 2011 r. na jego wniosek należy uznać za wymijającą, ponieważ nie doszło do wydania informacji zgodnie z precyzyjnie sformułowanym żądaniem. Ponadto podkreślił, że organ nie zwolnił się z udzielenia informacji publicznej poprzez opublikowanie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej, bowiem organ nie wskazał precyzyjnie zarządzenia, tj. numeru i daty jego wydania, ani o jakich pracowników chodzi, ani nie wydał odpisów ich ważnych pełnomocnictw. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że żądane informacje zawarte są w zarządzeniach ewentualnie w załącznikach do zarządzeń Wójta Gminy [...] , które są publikowane na stronie bip.[...] . Pismem z 9 listopada 2011 r. skarżący podtrzymał w całości swoją skargę i wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do niezwłocznego udostępnienia żądanej informacji publicznej poprzez przedstawienie skarżącemu imion i nazwisk osób upoważnionych przez Wójta Gminy [...] do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu Wójta Gminy [...] w bieżącej kadencji organów samorządu gminnego, przedstawienia imion i nazwisk osób upoważnionych do reprezentowania Gminy [...] w bieżącej kadencji organów przekazanie odpisów określonych upoważnień oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sądowych W treści pisma skarżący wskazał, że odesłanie go do niedookreślonych zarządzeń Wójta Gminy zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej stanowi o wadliwym załatwieniu wniosku z 16 maja 2011 r., bowiem udzielana informacja publiczna powinna być prosta i jednoznaczna. Ponadto podkreślił, że żądane przez niego informacje nie stanowiły informacji przetworzonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji RP obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym słowo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Uwzględniając wszystkie te aspekty, można zatem przyjąć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które mają walor informacji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich, przy czym chodzi o dokumenty urzędowe. Artykuł 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższego, nie ulega zatem wątpliwości, że Wójt Gminy [...] jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. W sprawie przy tym nie jest kwestionowane, że żądana informacja jest informacją o sprawach publicznych. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza niepodjęcie przez ten podmiot we wskazanym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej terminie stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia. Zgodnie bowiem z ustawą o dostępie do informacji publicznej w przypadku skierowania pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udzielenia ma możliwość udzielenia informacji w drodze czynności materialno – technicznej, w formie pisma (zawiadomienia, odpowiedzi), że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3) lub obowiązuje inny tryb jej udostępnienia (art. 1 ust. 2); może również odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie administracyjne w formie decyzji administracyjnej (art. 16) lub też odmówić udostępnienia informacji przetworzonej, ze względu na niewykazanie, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego – w formie decyzji administracyjnej, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1). Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy należy uznać, że skarga J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] jest zasadna. Wbrew stanowisku organu wniosek skarżącego z 16 maja 2011 r. nie został załatwiony w sposób zwalniający Wójta Gminy [...] z zarzutu bezczynności. Organ odpowiadając na żądanie udostępnienia informacji publicznej, de facto nie wywiązał się z obowiązku udzielenia żądanej informacji, bowiem nie udzielił skarżącemu takiej informacji, o którą ten wnioskował. Pismo z 24 maja 2011 r., stanowiące odpowiedź na wniosek, nie zawierało konkretnych (bezpośrednich) odpowiedzi na żądania zawarte we wniosku. Co prawda w odpowiedzi na wniosek organ wskazał źródło – bip.[...] – jednak nie podał zakładki, nie uszczegółowił miejsca w BIP, gdzie żądane, konkretne informacje skarżący mógłby uzyskać. Należy mieć na uwadze fakt, że BIP jest zbiorem, w którym znajduje się szereg informacji stanowiących informację publiczną, zatem odesłanie do niedookreślonego miejsca na stronach BIP, nie można uznać za zadośćuczynienie żądaniu wnioskodawcy. Tym samym nie można stwierdzić, że organ nie pozostaje w bezczynności w sytuacji, gdy wprawdzie odpowiada na wniosek strony, jednakże jego stanowisko zawarte w odpowiedzi, faktycznie nie odnosi się do zakresu wnioskowanej informacji. Skład rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku WSA w Białymstoku z 27 marca 2008 r., sygn. akt II SAB/Bk 7/08, że wskazanie podmiotowi żądającemu udzielenia informacji publicznej strony Biuletynu Informacji Publicznej jako jej źródła, stanowi prawidłowe załatwienie wniosku tylko i wyłącznie w przypadku, gdy informacje tam zawarte odnoszą się bezpośrednio (wprost) i konkretnie do meritum żądania, bezpośrednio zawierają dane istotne z punktu widzenia pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności (informacja prosta). Nieprawidłowe jest załatwienie wniosku poprzez odesłanie do stron Biuletynu Informacji Publicznej, gdy do uzyskania żądanej informacji konieczne jest zapoznanie się przez stronę z licznymi udostępnionymi na stronie BIP dokumentami źródłowymi, a następnie dokonanie selekcji zawartych w nich danych lub też, gdy uzyskanie informacji polegać ma na interpretacji obszernych danych dostępnych w BIP, a następnie samodzielnym jej "wytworzeniu" na ich podstawie. Należy podnieść, że organ administracji publicznej nie ma obowiązku udostępniać informacji publicznej, w formie i w sposób wskazany we wniosku, jednak tylko wówczas, gdy znajduje się ona w Biuletynie Informacji Publicznej, przy czy zakres żądania wyrażony we wniosku o jej udostępnienie i zakres informacji znajdujący się w BIP uprawnia do twierdzenia, iż są one identyczne. W innym przypadku organ zobowiązany jest do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. Bezspornie udzielona odpowiedź na wniosek nie pozwalała na pozyskanie informacji w zakresie o jaki chodziło skarżącemu. W rzeczywistości była to odpowiedź wymijająca. Odesłanie zatem do informacji znajdujących się w Biuletynie Informacji Publicznej nie stanowiło należytego załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej. Reasumując, aby możliwe było uznanie, że Wójt Gminy [...] udzielił informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego, wówczas powinien nie tylko wskazać źródło – BIP– ale również podać zakładkę (konkretne miejsce), w którym żądana informacja się znajduje. Skoro tego nie uczynił to znaczy, że pozostaje w bezczynności. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło