II SAB/Wa 237/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o ponowne naliczanie i wypłacenie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 23 lutego 2021 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o ponowne naliczanie i wypłacenie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o odrzucenie skargi z przyczyn formalnych. Organ wskazał, że z akt sprawy, jak też z treści samej skargi wynika, że skarżący nie wniósł, przed złożeniem skargi, ponaglenia. Skarżący pismem z dnia 30 kwietnia 2021 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o ponowne naliczanie i wypłacenie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu, skarżący wniósł do organu ponaglenie w trybie art. 37 K.p.a. Wezwanie z dnia 15 kwietnia 2021 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 maja 2021 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 22 maja 2021 r. oświadczył, że w toku prowadzonego postępowania skarżący nie wnosił ponaglenia. Dodał, że Komendant Główny Policji jest organem centralnym, tak więc nie jest możliwe zgodnie z art. 37 K.p.a. ponaglenie do organu wyższej instancji. Ponadto wniesienie ponaglenia jest prawem strony, nie zaś jej obowiązkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej "k.p.a."). Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w myśl art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia skarżącego, jak i organu, wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zatem skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.