II SAB/Wa 24/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Andrzej Góraj (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2016 r. sprawy ze skargi B. Z. na bezczynność Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły Głównej [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2015 r. o przyznaniu stypendium socjalnego dla osób niepełnosprawnych 1. zobowiązuje Odwoławczą Komisję Stypendialną Szkoły Głównej [...] w W. do rozpoznania wniosku B. Z. z dnia [...] czerwca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2015 r. o przyznaniu stypendium socjalnego dla osób niepełnosprawnych, w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły Głównej [...] w W. na rzecz skarżącego B. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015r. B.Z. zwrócił się do Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją organu z dnia [...] maja 2015r. zmieniającą decyzję o przyznaniu stronie stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych na rok akademicki 2014/2015. Jak wynika z treści w/powołanego rozstrzygnięcia, było ono poprzedzone decyzją Wydziałowej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] z [...] listopada 2014r. o przyznaniu B.Z. stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych na rok akademicki 2014/2015. Dnia 4 września 2015r. B.Z. wezwał Odwoławczą Komisję Stypendialną Szkoły [...] do usunięcia naruszenia prawa. Wobec braku reakcji organu, B.Z. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] maja 2015r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie pozostaje w bezczynności, gdyż wniosek dotyczył decyzji już ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.61 par.1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się m.in. na żądanie strony. Jeśli więc do organu dotrze jakiekolwiek żądanie strony, to w ten sposób dochodzi do wszczęcia postępowania w sprawie tego żądania. Powoduje to zaś powstanie po stronie organu – adresata tego żądania – obowiązku załatwienia sprawy (art.35 par.1 K.p.a.). Chodzi tu oczywiście o załatwienie sprawy w sposób formalny. Adresat wniosku, rozpoznając go, winien więc wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych przepisami K.p.a. Jednym z rodzajów takiego rozstrzygnięcia, stanowiącego załatwienie sprawy, jest postanowienie wydane w trybie art.134 K.p.a. zgodnie z którego treścią, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (...). Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należało, iż rację ma organ, że wniosek inicjujący postępowanie w sprawie niniejszej, a dotyczący ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] z dnia [...] maja 2015r. został skierowany wobec decyzji ostatecznej. Decyzja z [...] maja 2015r. była bowiem wydana przez organ II instancji. Od tego typu rozstrzygnięcia nie przysługiwał zaś środek odwoławczy w postępowaniu administracyjnym. Powyższa konkluzja nie zwalniała jednak adresata wniosku z obowiązku formalnego ustosunkowania się do treści żądania. W sytuacji, gdy organ, któremu zarzucono bezczynność, dopatrzył się tego, ze wniesione odwołanie (tu odpowiednio wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy) jest niedopuszczalne, winien wydać postanowienie w trybie art.134 K.p.a. Nie wydając zaś takiego rozstrzygnięcia, nie załatwił więc formalnie wniosku, który zainicjował postępowanie w sprawie, i tym samym dopuścił się bezczynności w jego rozpoznaniu. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 149 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt.1 sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Tut. Sąd nie dopatrzył się zaś w bezczynności organu, rażącego naruszenia prawa. Bezczynność ta nie wynikała bowiem ze złej woli organu, a jedynie z małego doświadczenia w rozpoznawaniu tego typu spraw. Rozpoznając wniosek strony w zakresie oznaczonym w pkt.1 wyroku, organ będzie zobligowany do zastosowania się do sposobu rozumienia przepisów prawa, zaprezentowanego przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu.