II SAB/Wa 243/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Eugeniusz Wasilewski (spraw.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2013 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej tj.:1) nagrań ze wszystkich posiedzeń Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, 2) listu biegłego rewidenta skierowanego do Krajowej Izby Biegłych Rewidentów w związku zakończeniem badania sprawozdania finansowego za 2011 r., 3) umów o pracę zawartych z radcami prawnymi obecnie zatrudnionymi w Krajowej Izbie Biegłych Rewidentów oraz dokumentów regulujących ich zakresy obowiązków: 1. oddala skargę w zakresie dotyczącym pkt 1 i 3 wniosku; 2. umarza postępowanie w zakresie dotyczącym pkt 2 wniosku; 3. zarządza zwrot na rzecz skarżącego D. P. kwoty 30 (trzydzieści) złotych, tytułem uiszczonego wpisu. W dniu [...] stycznia 2013 r. D.P. zwrócił się drogą elektroniczną do Krajowej Rady Biegłych Rewidentów o udostępnienie informacji publicznej tj. nagrania ze wszystkich posiedzeń KRBR, które obecnie istnieją; listu biegłego rewidenta skierowanego do KIBR w związku z zakończeniem badania sprawozdania finansowego za rok 2011; umowy o pracę zawartej z radcami prawnymi obecnie zatrudnionymi w KIBR oraz dokumenty regulujące ich zakresy obowiązków. Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. (...) D. P. otrzymał odpowiedź organu, w której wykazano, że: 1) Nagrania z posiedzeń KRBR są niszczone po zatwierdzeniu protokołu posiedzenia (§ 20 ust. 11 załącznika do uchwały Nr 844/11/2012 KRBR z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie regulaminu działania KRBR), dlatego Rada nie dysponuje nagraniami, które mogłaby udostępnić; 2) Podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych CSWP Audyt sp. z o.o., nr ewid. 3632, który wykonał badanie sprawozdania finansowego KIBR za rok 2011 nie skierował do KRBR listu; 3) W KIBR zatrudniony jest jeden radca prawny, ale KRBR nie jest jego pracodawcą, dlatego nie dysponuje jego umową o pracę, podobnie jak i zakresem obowiązków. Następstwem ww. stanowiska organu było wniesienie przez D. P. skargi z dnia 11 kwietnia 2013 r. na bezczynność Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że do dnia jej sporządzenia organ nie udostępnił mu informacji publicznej we wskazanej formie. Strona wniosła o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej oraz zasądzenia kosztów postępowania na jej rzecz. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Biegłych Rewidentów wniosła o jej oddalenie wskazując, iż udzieliła D.P. pełnej, wyczerpującej informacji na każde z żądań wniosku. W piśmie procesowym z dnia 3 czerwca 2013 r. skarżący odnosząc się do złożonej odpowiedzi na skargę podniósł, iż w posiadaniu organu było nagranie z posiedzenia, które odbyło się przed wniesieniem skargi. Z protokołu nr 25/2013 z posiedzenia Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, które odbyło się 12 lutego 2013 r. wynika, że w tym dniu zatwierdzono protokół z posiedzenia z dnia 15 stycznia 2013 r. Ponadto wskazał, iż jego wniosek dotyczył listu skierowanego do Krajowej Izby Biegłych Rewidentów, tj. do jakiegokolwiek organu samorządu zawodowego lub do Prezesa Izby oraz zauważył, że Krajowa Rada Biegłych Rewidentów dysponuje wnioskowanymi dokumentami i winna je udostępnić. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem administracyjnym skarżący cofnął skargę w zakresie pkt 2 wniosku tj. udostępnienia listu biegłego rewidenta skierowanego do KIBR w związku z zakończeniem badania sprawozdania finansowego za rok 2011. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazuje w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane informacje nie mogą zostać udostępnione. Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w zakreślonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdy w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzeczenia organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W przedmiotowej sprawie skarżący otrzymał odpowiedź organu, z której wynika że nagrania z posiedzeń KRBR są niszczone po zatwierdzeniu protokołu posiedzenia i dlatego Rada nie dysponuje nagraniami, które mogłaby udostępnić. W postępowaniu ze skargi na bezczynność Sąd nie ma możliwości oceny prawdziwości twierdzenia organu co do niedysponowania nagraniami. Zatem nie można uznać zasadności zarzutu bezczynności adresata wniosku. Odnosząc się do żądania udostępnienia umów o pracę zawartą z radcami prawnymi zatrudnionymi w KIBR oraz dokumentów regulujących ich zakresy obowiązków organ wskazał, iż w Krajowej Izbie Biegłych Rewidentów jest zatrudniony jeden radca prawny, ale krajowa Rada Biegłych Rewidentów nie jest jego pracodawcą, dlatego nie dysponuje umową o pracę, podobnie jak i zakresem obowiązków. Treść powyższej odpowiedzi nie uzasadnia zarzutu bezczynności organu w zakresie żądania z pkt 3 wniosku, skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. Radca prawny zatrudniony na podstawie umowy o pracę nie jest funkcjonariuszem publicznym, czy też osobą pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu przepisu art. 115 § 13 i § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 552 ze zm.), by mógł mieć zastosowanie art. 6 ust. 1 pkt 2 e ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym, powyższe żądanie nie dotyczyło informacji mieszczącej się w pojęciu informacji publicznej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę w zakresie dotyczącym pkt 1 i 3 wniosku oraz stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym jego pkt 2. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi