II SAB/Wa 249/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Joanna Kube (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2019 r. sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] marca 2019 r. oddala skargę. W dniu [...] kwietnia 2019 r. P. Z. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O., polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na pytanie "czy Gmina Miasto O. wypłaciła odszkodowanie za działki: [...] o powierzchni 0,0077 ha, [...] o powierzchni 0,0722 ha, [...] o powierzchni 0,0187 ha, [...] o powierzchni 0,0064 ha, [...] o powierzchni 0,0168 ha, które przeszły z mocy prawa na własność Miasta O. z dniem, kiedy decyzja [...] stała się ostateczna, wypłaciła odszkodowanie za działkę [...], o powierzchni 0,0048 ha, która przeszła z mocy prawa na jej własność. Działki należały do Państwa P., położone przy ul. L., S. Proszę o podanie daty wypłaty odszkodowania i jeżeli jest to możliwe kwoty wypłaconego odszkodowania". Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji, stwierdzenie, czy bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa, wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a., w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta O. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, stwierdzając, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ terminowo udzielono skarżącemu odpowiedzi na zadane we wnioskach pytania. Wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2019 r. pismem nr [...] (data nadania przesyłki w placówce pocztowej 28 marca 2019 r.) udzielono wnioskodawcy odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] marca 2019 r. informując, że termin wypłaty i kwoty odszkodowania wypłaconego przez Miasto O. za działki należące do Państwa P. dotyczą spraw majątkowych osób fizycznych (sprawy prywatne) i nie mogą być uznane za informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na to, że przedmiotem skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429) dalej u.d.i.p., bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz. 87). Dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań. Zdaniem Sądu, Burmistrz Miasta O., jako podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, nie pozostaje w bezczynności, co do żądania skarżącego objętego wnioskiem z dnia [...] marca 2019 r., ponieważ zakres żądanych w nim informacji nie stanowi informacji publicznej. Definicja informacji publicznej została określona w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem jest nią każda informacja o sprawach publicznych. Przykładowy katalog danych, stanowiących informację publiczną, które podlegają udostępnieniu, zawiera przepis art. 6 u.d.i.p. Przykładowe wyliczenie spraw, które uznaje się za informacje publiczne oznacza, że dla prawidłowego ustalenia jego znaczenia należy uwzględnić także zapisy Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, oraz innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na podstawie wskazanych powyżej przepisów przyjąć trzeba, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Prawo do informacji publicznej obejmuje w szczególności uprawnienie do uzyskania informacji publicznej oraz wglądu do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw. Należy podkreślić, że ustawodawca nie precyzuje pojęcia "sprawy publicznej". Niewątpliwie są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznej. Określenie sprawy, jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu) lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. U.d.i.p. nie może być i nie jest środkiem, który można wykorzystać w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Zakres przedmiotowy tej ustawy obejmuje tylko dostęp do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Dostęp do informacji w sprawach publicznych ma na celu nie tylko zapewnienie szerokiego dostępu do informacji, ale także zapewnienie społecznej (powszechnej) kontroli nad sposobem i trybem załatwiania spraw w znaczeniu ogólnym oraz nad funkcjonowaniem organów (podmiotów) władzy publicznej w sferach często niepoddanych ustawowo zinstytucjonalizowanym formom kontroli, podejmowanej przez inne organy państwa. Inaczej jest już jednak w sprawach indywidualnych (karnych, cywilnych, administracyjnych, egzekucyjnych), tam, bowiem prawo przewiduje odpowiednie zwyczajne i nadzwyczajne środki zaskarżenia, środki nadzoru oraz odwołalność, które służą tej kontroli. Często, więc sprawy indywidualne są ze swej natury pozbawione elementu publicznego w tym znaczeniu, że nie dotyczą spraw ogółu (spraw powszechnych). W rozpoznawanej sprawie skarżący występował o informacje dotyczące konkretnych czynności z postępowań prowadzonych w indywidualnych sprawach, w szczególności w sprawie zakończonej decyzją nr [...]. Żądanie udostępnienia informacji, polegające na wskazaniu czy, kiedy i w jakiej wysokości Gmina Miasto O. wypłaciła odszkodowanie za konkretnie wymienione działki, które przeszły na własność Gminy, pozostaje poza regulacją u.d.i.p., ponieważ nie posiada waloru sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy. O ile bowiem, taki charakter ma niewątpliwie sama decyzja nr [...], to już sposób jej realizacji nie może być uznany za wykonywanie zadań publicznych, a w konsekwencji za informację publiczną, do której udostępnienia organ jest zobowiązany. Skoro żądanie ujęte w przedmiotowym wniosku nie dotyczy sfery faktów i danych publicznych, związanych z działalnością skarżonego organu, to tym samym nie mieści się w zakresie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wobec tego, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, to organ nie miał obowiązku ani dokonania czynności materialno-technicznej, ani też wydania decyzji administracyjnej. Z wyżej przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.