II SAB/Wa 255/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi K.B. na bezczynność Prezesa Narodowego Banku Polskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. oddala skargę K.B. w dniu [...] stycznia 2019 r. skierował do Prezesa Narodowego Banku Polskiego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. W nawiązaniu do artykułu Tygodnika [...] z [...] listopada ubiegłego roku pod tytułem "[...]" wnoszę o wskazanie jaki był koszt wynajmu willi w D. lub w okolicach D. w 2017 roku? 2. W jakim celu wynajęto willę ? 3. Czy w trakcie tego pobytu spotykał się Pan z panem M.C.? 4. Czy pan M.C. przebywał na terenie wynajętej przez NBP willi? 5. Czy w czasie wynajmu willi w D. lub okolicy D. NBP opłacał również hotele na terenie D. lub w okolicy D., które miały służyć celom noclegowym? 6. Czy w latach 2016-2018 Prezes NBP lub członkowie zarządu NBP korzystali z transportu śmigłowcem lub helikopterem? Jeżeli tak, jaki był koszt tych usług? 7. Jeżeli tak, ile razy były wykonywane loty, na jakich trasach? 8. Czy w latach 2016-2018 Prezes NBP, dyrektor M.W., lub dyrektor K.S. korzystali z wykupionych przez NBP usług lotniczych? Jeżeli tak - jaki był łączny koszt zakupów biletów dla każdej z wyżej wymienionych osób, i na jakich trasach (dla każdej z wymienionych osób) zakupione zostały loty? Prezes NBP w piśmie z dnia 11 marca 2019 r. udostępnił wnioskodawcy żądane informacje z wyłączeniem informacji określonej w pkt 7 wniosku i w tym zakresie wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej. K.B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa NBP polegającą na nieudostępnieniu części informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r., a tym samy doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pełnomocnika skarżącego wniósł o: 1. zobowiązanie Prezesa NBP do prawidłowego rozpoznania wniosku i udzielenia odpowiedzi na pytanie zawarte w jego punkcie 7; 2. stwierdzenie, że Prezes NBP dopuścił się bezczynności; 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania; 4. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Prezes NBP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji (podmiot zobowiązany z mocy ustawy) nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu zobowiązanego) należy jednak przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1425), stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, przewiduje różne sposoby jej udostępniania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 (na wniosek) i art. 11 (udostępnienie wglądu), 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna przede wszystkim postępowanie w sprawie jej udostępnienia, ale również określa krąg podmiotów tego postępowania. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji publicznej oraz czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 4 ust. 1 pkt 1 stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej. Z treści art. 1 i 2 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2007 r. o Narodowym Banku Polskim (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2 z późn. zm.) wynika, iż NBP jest bankiem centralnym Rzeczypospolitej Polskiej i posiada osobowość prawną oraz prawo używania pieczęci z godłem państwowym. Zgodnie z art. 11 ust. 2 i 4 tej ustawy, Prezes NBP przewodniczy Radzie Polityki Pieniężnej, Zarządowi NBP oraz reprezentuje NBP na zewnątrz oraz przy wydawaniu zarządzeń podlegających ogłoszeniu oraz decyzji administracyjnych ma prawo używania pieczęci z godłem państwowym. Zatem w świetle powyższych przepisów NBP, którego reprezentuje Prezes NBP, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Skoro spełniony został zakres podmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, należy zbadać, czy żądane przez skarżącego stanową informację publiczną w rozumieniu tej ustawy. Przechodząc zatem do oceny przedmiotu żądania skarżącego należy wskazać, iż pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając wszystkie te aspekty można zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do podmiotów zobowiązanych na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Innymi słowy, będzie nią treść dokumentów wytworzonych przez podmioty zobowiązane do jej udostępnienia, bez względu na to, do kogo są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ (podmiot zobowiązany), jak i te, których organ (podmiot zobowiązany) używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Informacja publiczna dotyczy więc sfery faktów. W sprawie nie jest sporne, że żądane przez skarżącego informacje dokumenty są informacją publiczną. Sąd jest tego samego zdania. Inną kwestią jest natomiast możliwość ich udostępnienia ze względu na ograniczenia - dobra chronione prawem określone w art. 5 ust. 1-4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tym aspekcie należy oceniać stanowisko pełnomocnika NBP zawarte w odpowiedzi na skargę. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże, jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Skoro skarżący otrzymał żądane informacje w zakresie pkt 1 – 6 przedmiotowego wniosku, a w zakresie jego pkt 7 doszło do wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia żądanych informacji, to nie można przypisać Prezesowi NBP, że pozostaje w bezczynności, bowiem nie pozostawił wniosku skarżącego bez rozpoznania, jak również podjęte czynności zostały podjęte w przewidzianych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej terminach. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.