II SAB/Wa 257/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras (spraw.), Andrzej Kołodziej, , Protokolant Łukasz Mazur, Asystent sędziego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. oddala skargę w części wniosku dotyczącej doręczenia kserokopii lub zeskanowanych i zapisanych na nośniku CD korespondencji pomiędzy Prezydentem W. a [...] Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] w sprawie uzgodnień projektu planu miejscowego dla H., 2. w pozostałej części wniosku umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego P. M. kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r. przesłanym pocztą elektroniczną, a uzupełnionym pismem procesowym z dnia [...] lipca 2012 r., skarżący P. M. zwrócił się do Prezydenta W. w trybie art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o doręczenie mu kserokopii lub zeskanowanych i zapisanych na nośniku CD następujących dokumentów: - całości korespondencji pomiędzy Prezydentem W., a [...] Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] będącej uzgodnieniami (o których mowa w art. 11 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w sprawie zarówno studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jak również projektu planu miejscowego dla H. w granicach określonych poniżej w okresie od podjęcia uchwały w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia studium do dnia rozpoznania niniejszego wniosku, - kserokopii lub zeskanowanego porozumienia pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, a Prezydentem W. w sprawie przekazania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (jako przedstawiciela wojewody) zadań organu ochrony zabytków związanych z uzgodnieniami studium i projektu planu miejscowego (o których mowa w art. 11 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) dla obszaru W. obowiązującego w okresie od dnia [...] stycznia 2000 r. do dnia rozpoznania wniosku, o ile takie porozumienie istniało, a jeśli nie istniało, to o potwierdzenie nieistnienia porozumienia. W odpowiedzi na powyższe, Naczelnik Wydziału [...] pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], poinformował, że projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego H., znajduje się obecnie na etapie przygotowania projektu planu do uzgodnień ustawowych, przed wyłożeniem do wglądu publicznego, a dokładny termin ogłoszenia i jego miejsce oraz informacja o dyskusji zostanie zamieszczona w dodatku lokalnym [...], na tablicy ogłoszeń Urzędu W., na stronie internetowej miasta oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu. Ponadto poinformowano, że korespondencja pomiędzy Prezydentem W. a [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków dotycząca opinii do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz uzgodnień projektu miejscowego planu, jest informacją publiczną przetworzoną i wezwano skarżącego w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, do wykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy). Natomiast Dyrektor [...] pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] podał, że projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego H., znajduje się obecnie na etapie przygotowania projektu planu do uzgodnień ustawowych i z uwagi na powyższe organ nie jest w posiadaniu dokumentów będących uzgodnieniami do ww. planu miejscowego. Na koniec dodano, że w zakresie pozostałych pytań, wniosek został przekazany odpowiednim jednostkom. Z kolei Naczelnik [...] pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] odpowiedział skarżącemu, że prezydent miasta występuje o opinie dotyczące rozwiązań przyjętych w projekcie m.in. do właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków i w dniu [...] grudnia 2005 r. pismem nr [....] [...] wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o zaopiniowanie projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. i projekt ten został zaopiniowany pozytywnie z zastrzeżeniami i uwagami, o czym [...] został poinformowany pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] i opinia ta odnosi się do całego studium, a tym samym do terenu całego W. Do powyższego pisma załączono wspomniane dokumenty. Następnie Zastępca Dyrektora [...] pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] odpowiedział, że Biuro nie prowadzi korespondencji z zakresu uzgodnień, o których mowa w art. 11 i art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tymi przepisami wójt, burmistrz albo prezydent miasta występuje o uzgodnienie projektu studium oraz projektu planu do właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Do zakresu zadań [...] należy współpraca z innymi biurami m.in. poprzez opiniowanie projektów i programów opracowanych przez inne komórki organizacyjne urzędu oraz przygotowanie specjalistycznych opinii w zakresie ochrony zabytków w trakcie postępowań administracyjnych prowadzonych przez inne komórki organizacyjne. [...] posiada zatem w swoich aktach jedynie pisma opiniujące projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego H., niemające charakteru formalnego, a jedynie roboczy. Ponadto poinformowano, że porozumienie w sprawie powierzenia [...] prowadzenia niektórych spraw z zakresu właściwości Wojewody [...], realizowanych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zawartego pomiędzy Wojewodą [...] a miastem W., jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]: porozumienie z dnia [...] czerwca 2005 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 138, poz. 6149), aneks Nr [...] do porozumienia z dnia [...] czerwca 2006 r. (Dz. U. Woj. Maz. Nr 156, poz. 6149), aneks Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. (Dz. U. Woj. Maz. Nr 138, poz. 3283). Porozumienie to nie obejmuje uzgodnień i projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przez [...], lecz leży wyłącznie w kompetencji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W międzyczasie, bo w dniu [...] czerwca 2012 r. skarżący P. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o stwierdzenie bezczynności organu i zobowiązanie do rozpoznania jego wniosku z dnia [...] maja 2012 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania podnosząc w uzasadnieniu, że do chwili obecnej nie otrzymał żadnej odpowiedzi na swój wniosek. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie wniosku w części dotyczącej całości korespondencji pomiędzy Prezydentem W., a [...] Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] będącej uzgodnieniami (o których mowa w art. 11 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w sprawie zarówno studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jak również projektu planu miejscowego dla H. w granicach określonych poniżej w okresie od podjęcia uchwały w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia studium do dnia rozpoznania niniejszego wniosku. W stosunku do tego wniosku skarżący otrzymał jednak odpowiedź w piśmie organu z dnia [...] czerwca 2012 r. (pismo [...] o znaku: [...]). W piśmie tym – w oparciu o przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – organ zwrócił się do skarżącego, by ten wykazał, że uzyskanie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (jak również udzielił skarżącemu innych informacji, o które występował on we wniosku z dnia [...] maja 2012 r.), a do dnia dzisiejszego brak odpowiedzi ze strony skarżącego na powyższe pismo. W związku z tym, nie może być mowy o bezczynności organu co do udostępnienia skarżącemu informacji publicznej w powyższym zakresie. W aktualnej fazie postępowania o udzielenie informacji publicznej, to na skarżącym ciąży obowiązek aktywności wymaganej przez przepisy u.d.i.p., tj. wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej stanowiącej informację przetworzoną jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt ł u.d.i.p.). Dodano, że z uwagi na określony przez skarżącego we wniosku (właściwie: wnioskach) o udostępnienie informacji publicznej szeroki zakres żądanej informacji, wymagający przejrzenia i wyselekcjonowania całości posiadanej dokumentacji pod kątem kryteriów wskazanych przez skarżącego we wniosku (wnioskach), organ miał pełne prawo zakwalifikować żądaną informację publiczną jako informację przetworzoną i wystąpić w związku z tym o wykazanie, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Mimo jednak odpowiedzi, skarżącemu przekazano żądaną informację w cytowanych już w stanie faktycznym pismach z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] i z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]. Nawet jeśli chodzi o informację dotyczącą porozumienia pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków a Prezydentem W. w sprawie przekazania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (jako przedstawiciela wojewody) zadań organu ochrony zabytków związanych z uzgodnieniami studium i projektu planu miejscowego dla obszaru W. obowiązującego w okresie od dnia [...] stycznia 2000 roku do dnia rozpoznania wniosku, organ wniósł o umorzenie postępowania, bowiem żądana informacja publiczna została udzielona w piśmie [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Zatem, na dzień sporządzenia i przekazania niniejszej odpowiedzi na skargę, organ nie pozostaje w bezczynności, bowiem wnioskowana informacja publiczna została już udostępniona i nie zachodzą podstawy do zobowiązania organu do udostępnienia żądanej informacji publicznej. W konsekwencji postępowanie w tej części, jako bezprzedmiotowe, należy umorzyć. Pismem procesowym z dnia [...] lipca 2012 r. skarżący wskazał, że we wniosku chodziło mu nie o [...] Konserwatora, lecz o wojewódzkiego i jest to oczywista omyłka, bowiem odesłał on we wniosku do przepisu ustawy (art. 11 i art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Kolejnym pismem procesowym z dnia [...] lipca 2012 r. skarżący podniósł, że organ na chwilę obecną nie udostępnił mu całości korespondencji pomiędzy Prezydentem W., a [...] Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] będącej uzgodnieniami (o których mowa w art. 11 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) w sprawie projektu miejscowego dla H. i w tej sytuacji aktualnie przedmiotem jego żądania jest jedynie korespondencja pomiędzy organem a wojewódzkim konserwatorem zabytków i wojewodą w sprawie uzgodnienia projektu planu miejscowego dla H. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ podał, że nie pozostaje w bezczynności co do zmodyfikowanych żądań skarżącego, bowiem w pismach z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] i z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] poinformowano skarżącego, że trwają prace nad przygotowaniem projektu planu zagospodarowania przestrzennego dla H., w związku z czym projekt ten nie był jeszcze poddawany procedurze uzgodnień. Z kolei skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2012 r. stwierdził, że organ zmienił swoje stanowisko i podaje również nieprawdziwe informacje. Pierwotnie bowiem twierdził, że korespondencja owa jest informacją przetworzoną i wezwał go do uzasadnienia interesu publicznego. Zaprzeczył, aby organ poinformował go, że projekt planu miejscowego dla H. jest dopiero w trakcie opracowywania i w związku z tym nie poddano go jeszcze procedurze uzgodnień z wojewódzkim konserwatorem zabytków, a wobec powyższego organ nie posiada informacji, o jakie wnosił. Prawdą jest, że aktualnie trwają prace nad projektem planu miejscowego dla H., ale jest to "drugie podejście do tego projektu". Natomiast pierwsza wersja została już wyłożona do publicznego wglądu w urzędzie [...], lecz została cofnięta do poprawy z uwagi na błędy. Zatem skoro pierwsza wersja była wykładana do oceny mieszkańców [...], to musiała być uprzednio uzgadniana z odpowiednimi organami i tej właśnie korespondencji mu nie udostępniono, ani również nie poinformowano go, że nie czyniono uzgodnień pierwszej wersji projektu planu miejscowego i z tego powodu organ nie posiada informacji. Natomiast organ w piśmie procesowym z dnia [...] października 2012 r. odpowiedział, że dopiero w dniu [...] sierpnia 2012 r. dokonano spornych uzgodnień, zaś w dacie złożenia wniosku, nie było ich jeszcze. Z kolei na rozprawie przed Sądem pełnomocnik organu oświadczyła, że nie było pierwszego wyłożenia oraz żadnej wcześniejszej prezentacji planu miejscowego dla H. i w związku z tym nie był on wcześniej poddawany procedurze uzgodnieniowej, zaś postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków warunkowo uzgodnił projekt miejscowego planu dla H., a więc dopiero wówczas procedura uzgadniania została zainicjowana i być może na tym etapie powstaną stosowne dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Na samym wstępnie zaznaczyć należy, że skarżący pismem z dnia [...] lipca 2012 r. zmodyfikował swoją skargę wycofując ją w części wniosku z dnia [...] maja 2012 r., a dotyczącej doręczenia kserokopii lub zeskanowanego porozumienia pomiędzy [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, a Prezydentem W. w sprawie przekazania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (jako przedstawiciela wojewody) zadań organu ochrony zabytków związanych z uzgodnieniami studium i projektu planu miejscowego (o których mowa w art. 11 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) dla obszaru W. obowiązującego w okresie od dnia [...] stycznia 2000 r. do dnia rozpoznania wniosku, o ile takie porozumienie istniało, a jeśli nie istniało, to o potwierdzenie nieistnienia porozumienia. Stąd też w tej części sprawa podlega umorzeniu. Natomiast odnosząc się do pozostałej części wniosku, tj., do doręczenia kserokopii lub zeskanowanych i zapisanych na nośniku CD korespondencji pomiędzy Prezydentem W., a [...] Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] w sprawie uzgodnień projektu planu miejscowego dla H., to podlega ona oddaleniu. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Mówiąc natomiast o dostępie do informacji publicznej i ewentualnej bezczynności w tym zakresie stwierdzić na samym początku należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzacją zaś tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. I tak, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. nr 100, poz. 1080 z późn. zm.), oraz partie polityczne (ust. 2). Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy nie budzi wątpliwości fakt, że Prezydent W. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej i dodać jednocześnie należy, że przepis ten ma charakter normy bezwzględnie wiążącej. Wskazać również należy, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. Dodać ponadto należy, że – a co ma zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie – zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, zaś dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2), o ile znajduje się ona w posiadaniu zobligowanego podmiotu. Innymi słowy mówiąc, w rozpoznawanej sprawie informacją publiczną jest – w ocenie Sądu – korespondencja pomiędzy Prezydentem W., a [...] Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] w sprawie uzgodnień projektu planu miejscowego dla H. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć jednak należy, że organ w pismach z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz z dnia [...] czerwca 2012 r. kierowanych do skarżącego i w piśmie procesowym z dnia [...] października 2012 r. stwierdził, że – wbrew oświadczeniu skarżącego – nie jest w posiadaniu korespondencji pomiędzy Prezydentem W., a Wojewódzkim Konserwatorem Ochrony Zabytków oraz Wojewodą [...] w sprawie uzgodnień projektu planu miejscowego dla H. ("plan zagospodarowania przestrzennego H. [...] znajduje się obecnie na etapie przygotowania projektu planu do uzgodnień ustawowych, przed wyłożeniem planu do wglądu" – pismo z dnia [...] czerwca 2012 r. i "projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego H. [...] znajduje się obecnie na etapie przygotowania projektu planu do uzgodnień ustawowych. Z uwagi na powyższe nie posiadamy dokumentów będących uzgodnieniami do w/w planu miejscowego" – pismo z dnia [...] czerwca 2012 r.). Ponadto potwierdził to pełnomocnik organu na rozprawie przed Sądem. Wobec powyższego, skarżącemu udzielono żądanej informacji z tym jednak zastrzeżeniem, że niesatysfakcjonującej wymienionego. Jeśli więc skarżący uważa, że jest to informacja mijająca się z prawdą i dokumenty te znajdują się w posiadaniu organu, to przysługują mu inne środki prawne, bowiem sąd administracyjny dysponując takim materiałem dowodowym, jak w niniejszej sprawie, nie jest w stanie tego zweryfikować. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1) i w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 w zw. z art. 206 bowiem tylko w części oddalono skargę, cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.