II SAB/Wa 257/19

WyrokWSA w Warszawie2019-10-02

Skład orzekający: Joanna Kube, Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, ponieważ nie załatwił wniosku w ustawowym terminie. Jednakże, stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ udostępnił żądaną informację przed przekazaniem skargi do sądu. W związku z tym, sąd stwierdził bezczynność, ale oddalił skargę w pozostałym zakresie, nie orzekając grzywny.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie A.T. wniosło skargę na bezczynność Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (kopii orzeczenia dotyczącego przeniesienia własności cmentarza). Wniosek wpłynął do Komisji w grudniu 2018 r. Stowarzyszenie domagało się zobowiązania organu do udzielenia informacji, orzeczenia o rażącym naruszeniu prawa, wymierzenia grzywny oraz zasądzenia kosztów. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że udostępnił żądaną informację po wniesieniu skargi, ale przed przekazaniem akt sądowi.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Oddalono skargę w pozostałym zakresie. 4. Zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2019 r. sprawy ze skargi S. A. T. na bezczynność Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich na S. A.T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie A.T. z siedzibą w S. (skarżący/Stowarzyszenie) w dniu 27 stycznia 2019 r. wniosło skargę na bezczynność Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Z. w przedmiocie udostępnienia w trybie informacji publicznej kopii orzeczenia Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Z. w sprawie przeniesienia własności cmentarza żydowskiego w S. (woj. [...], powiat m.) na rzecz Z. w RP. Wniosek Stowarzyszenia o udostepnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2018 r. wpłynął do Komisji w dniu 21 grudnia 2018 r. Wnoszący skargę wniósł o: 1) zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173; ustawa o odpowiedzialności) w związku z art 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; p.p.s.a.) o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a; 4) zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ponieważ w dniu [...] stycznia 2019 r. Komisja przesłała skarżącemu wnioskowaną kserokopię orzeczenia z dnia [...] czerwca 2010 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych wart. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy podjęte w wyniku wniosku o udostępnienie informacji publicznej działania były zgodne z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429); dalej "u.d.i.p." i dokonania oceny, czy można było organowi zarzucić bezczynność. W sprawie nie budzi wątpliwości, że Komisja nie załatwiła wniosku strony skarżącego Stowarzyszenia z dnia [...] grudnia 2018 r. w terminie wyznaczonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wobec czego zachodzą podstawy do stwierdzenia, że na dzień złożenia skargi do Sądu tj. 27 stycznia 2019 r. pozostawała w bezczynności. Załatwienie wniosku po wniesieniu skargi nie zwalnia Sądu z badania bezczynności i jej charakteru. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, nawet jeżeli wniosek strony został załatwiony przez organ w toku postępowania sądowego (już po wniesieniu skargi), obliguje Sąd do oceny czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), a także stwarza możliwość orzeczenia organowi grzywny lub przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W tej sytuacji, zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając skargę na bezczynność stwierdził w pkt 1 sentencji wyroku, że Komisja dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] grudnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem Sądu, stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w pkt 2 sentencji wyroku. W kontrolowanej sprawie nie można przypisać organowi bezczynności o charakterze rażącego naruszenia prawa. Zdaniem sądu, organ nie pozostawał w bezczynności uporczywie, bo jeszcze przed przekazaniem skargi do Sądu w dniu 31 stycznia 2019 r., udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie znalazł również podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, w tym zakresie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt 4 sentencji wyroku).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło