II SAB/Wa 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Z. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia wskutek wniesienia odwołania od stanowiska Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. informującego o odmowie dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego postanawia - umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - G. Z. w dniu 19 lipca 2010 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia wskutek wniesienia odwołania od stanowiska, określonego w skardze jako decyzja, Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. informującego o odmowie dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w dniu 4 maja 2010 r. wystąpiła do Ministra Sprawiedliwości z przedmiotowym odwołaniem, jednak pomimo upływu terminu określonego w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja organu odwoławczego nie została wydana. Podała, że w dniu 17 czerwca 2010 r. wezwała Ministra Sprawiedliwości do usunięcia naruszenia prawa, jednak powyższe nie spowodowało wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, informując Sąd, że w dniu [...] lipca 2010 r. Minister Sprawiedliwości wydał postanowienie, stwierdzające niedopuszczalność odwołania G. Z. od odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 23 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Należy wskazać, że "w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć określone działanie" (P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2004 s. 28). W rozpatrywanej sprawie organ podjął określone w prawie działania. Rozpatrzył sprawę odwołania G. Z. złożonego w dniu 4 maja 2010 r., w rezultacie czego wydał postanowienie z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność przedmiotowego odwołania. Wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu nie ma możliwości badania prawidłowości, czy też terminowości wydanego postanowienia. Celem postępowania zainicjowanego skargą na bezczynność jest bowiem zobowiązanie organu do podjęcia określonych prawem czynności, nie zaś wskazanie organowi sposobu tego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy akt ten podjęty został z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Dodatkowo wskazać należy, że G. Z. uczyniła ww. postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2010 r. przedmiotem odrębnej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Reasumując, organ z chwilą doręczenia skarżącej postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia sprawy odwołania z dnia 4 maja 2010 r., tj. z dniem 23 lipca 2010 r., nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania ww. odwołania od stanowiska Prezesa Sądu Apelacyjnego w W., a zatem postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.