II SAB/Wa 265/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędziowie WSA Andrzej Góraj Janusz Walawski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego G. S. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 3 czerwca 2009 r. G. S. zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o udostępnienie, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), informacji dotyczących wszystkich wyładunków dorszy, dokonanych w polskich portach przez jednostki rybackie obcych bander w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2009 r. Zażądał podania numeru burtowego, rodzaju zastosowanego narzędzia połowowego, wielkości oczka, daty połowów, czasu połowów, kodu kwadratu połowów, kodu rejonu połowowego ICES, daty wyładunku oraz portu wyładunku. Formułując powyższe żądanie, zainteresowany określił, że ww. informacje winny być mu udostępnione w formie plików komputerowych i przesłane na wskazany adres poczty elektronicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi poinformował wnioskodawcę, że – w jego ocenie – żądane informacje nie mają waloru informacji publicznej, ponieważ dotyczą określonej działalności armatorów poszczególnych statków rybackich. Ponadto stwierdził, że posiada żądane informacje, ale z uwagi na fakt, iż nie odnoszą się one do organu i wykonywania jego zadań, lecz są wynikiem realizacji ustawowego obowiązku armatorów związanym z rybołówstwem morskim, nie podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. S. zarzucił Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 3 czerwca 2009 r. Skarżący wskazał, iż żądane przez niego informacje są informacją publiczną, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przytoczył szereg orzeczeń sądów administracyjnych na potwierdzenie swojego stanowiska. Wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia mu żądanych informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 123/09 uwzględnił skargę G. S. i zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia wniosku z dnia 3 czerwca 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wszystkich wyładunków dorszy, dokonanych w polskich portach przez jednostki rybackie obcych bander w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2009 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], skierowanym do G. S. na podany przez niego adres poczty elektronicznej, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 123/09, powołując się na art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stwierdził, że treść wniosku z dnia 3 czerwca 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej wskazuje na jej złożoność, która wymaga podjęcia przez organ dodatkowych czynności polegających m.in. na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej. Zabiegi te czynią z informacji prostej informację przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego. Dlatego też, udostępnione mogą zostać informacje obejmujące: nazwę portu, ilość wyładowanego dorsza, datę wyładunku, datę połowów, rodzaj zastosowanego narzędzia połowowego, kod statystycznego prostokąta połowowego oraz kod rejonu połowowego ICES. W załączeniu Minister przekazał powyższe informacje. W odpowiedzi na pismo z dnia [...] lutego 2010 r., G. S. w dniu [...] lutego 2010 r. sformułował do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismo, w którym nie zgodził się z organem, że informacja, której się domaga, jest informacją publiczną przetworzoną i wniósł o udostępnienie informacji publicznej w zakresie numeru burtowego statków rybackich obcych bander, dokonujących wyładunków w polskich portach w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2009 r., wielkości zastosowanego oczka, daty połowów, czasu połowów, kodu kwadratu połowowego i kodu rejonu połowowego ICES. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, traktując pismo G. S. z dnia [...] lutego 2010 r. jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił zainteresowanemu udzielenia informacji w zakresie wielkości oczka użytego w narzędziach połowowych, daty i czasu połowów oraz kodu kwadratu połowowego. W motywach decyzji organ wyjaśnił, że udzielił stronie informacji w zakresie: bandery statków rybackich, które dokonywały wyładunków w polskich portach w okresie objętym wnioskiem, rodzaju narzędzia połowowego, daty wyładunku, obszaru, na którym dokonano połowu, nazwy portu, w którym dokonano wyładunku, gatunku oraz wysokości połowu. Zgodnie z żądaniem wnioskodawcy, przedstawionym w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] udostępnił informacje w zakresie oznak burtowych statków rybackich, które dokonywały ww. okresie wyładunków dorsza w polskich portach. Minister przyznał, że pismo z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], choć nie posiadało formy decyzji, było decyzją administracyjną w zakresie, w jakim jego mocą odmówiono udzielenia informacji publicznej, toteż pismo G. S. z dnia [...] lutego 2010 r. organ potraktował jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odmowa udzielenia żądanej informacji publicznej jest – zdaniem organu – uzasadniona, gdyż informacja ta ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca nie wskazał powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. W dniu 16 czerwca 2010 r. G. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, której przedmiotem uczynił bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. w zakresie daty i czasu połowów. Skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra do udostępnienia informacji zgodnie z jego wnioskiem, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Udzielając odpowiedzi na skargę, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż udostępnił stronie wszystkie informacje, jakimi dysponował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym owo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno – techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji przybiera procesową formę decyzji administracyjnej, co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Prawomocnym już wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 123/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia wniosku G. S. z dnia 3 czerwca 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej, objętej tym żądaniem. Wykonując ten wyrok, organ doszedł do przekonania, że nie wszystkie informacje objęte wnioskiem mogą zostać udostępnione wnioskodawcy, gdyż część z nich – jak stwierdził – posiada walor informacji publicznej przetworzonej, zaś zainteresowany nie wskazał powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wobec pisma Ministra z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], G. S. sformułował do organu pismo z dnia [...] lutego 2010 r., które jakkolwiek nawiązuje do żądania z dnia 3 czerwca 2009 r. w związku z jego częściową realizacją, to jednak zawiera w swej treści kolejny wniosek. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie wyklucza możliwości złożenia kolejnego wniosku, jeśli w odczuciu osoby zainteresowanej poprzednio złożony przez nią wniosek nie został zrealizowany w sposób odpowiadający jej oczekiwaniom. To na organie administracji spoczywa obowiązek wykazania, że wnioskodawca żądaną informację już wcześniej uzyskał, i że nie ma podstawy do udostępniania jej ponownie. W dniu [...] czerwca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał decyzję nr [...], mocą której orzekł o odmowie udzielenia przetworzonej informacji publicznej w odpowiednim zakresie z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę przesłanki interesu publicznego. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu [...] lipca 2010 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). O tym, że rozstrzygnięcie to zostało podjęte w związku z wnioskiem z dnia [...] lutego 2010 r., świadczy treść decyzji. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej ma na celu spowodowanie podjęcia przez organ administracji publicznej czynności materialno – technicznej lub wydania decyzji administracyjnej. Stosownie zaś do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. G. S. skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 16 czerwca 2010 r. (dowód – koperta, w której skarga została skierowana do Sądu za pośrednictwem organu – w aktach sądowych sprawy), zaś ww. decyzja została podjęta w dniu [...] czerwca 2010 r. (doręczona w dniu [...] lipca 2010 r.). Oznacza to, że wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. stało się zbędne, bowiem samo postępowanie sądowe, wszczęte skargą G. S., jest bezprzedmiotowe. Sprawą zupełnie inną jest to, czy rozstrzygnięcie podjęte przez Ministra jest prawidłowe i czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 123/09 został przez organ wykonany w całości (wniosek z dnia [...] lutego 2010 r. pozostaje w związku z wnioskiem z dnia 3 czerwca 2009 r.). Jednak w celu zweryfikowania tych kwestii stronie przysługują odpowiednie środki zaskarżenia, w tym przewidziana w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1, art. 205 § 2 i art. 209 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zasądził na rzecz skarżącego kwotę 340 zł, w tym kwotę 100 zł, stanowiącą wartość uiszczonego wpisu od skargi oraz kwotę 240 zł, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).