II SAB/Wa 268/11

WyrokWSA w Warszawie2011-11-23

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jeśli udzielił odpowiedzi na część pytań, a na pozostałe nie udzielił odpowiedzi w formie decyzji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ nie dopuścił się bezczynności, ponieważ udzielił skarżącemu wszystkich żądanych informacji publicznych. Odpowiedź organu z dnia [...] czerwca 2011 r. wykazała, że przedmiotowy obiekt budowlany nie został sprzedany ani nie był wystawiony na sprzedaż, a także zawierała informacje dotyczące płatności związanych z remontem. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa ani potrzeby wymierzenia grzywny.
Stan faktyczny
Skarżący W. S. zwrócił się do Wójta Gminy K. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej sprzedaży pałacu, trybu sprzedaży, umowy sprzedaży oraz wydatków na remont. Organ udzielił częściowej odpowiedzi, informując o braku uchwały Rady Gminy w sprawie sprzedaży i zamieszczeniu ogłoszenia o przetargu na remont. Skarżący złożył skargę na bezczynność organu, zarzucając nieudzielenie odpowiedzi na wszystkie pytania i brak wydania decyzji. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę. Przyznał ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz r. pr. P. T. kwotę 240 zł powiększoną o 55,20 zł VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Janusz Walawski (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r. pr. P. T. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W. S., w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r., adresowanym do Urzędu Gminy w K., powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprosił o pilne poinformowanie, czy doszło do sprzedaży obiektu pałacu w którym mieści się szkoła w W. Jeśli tak, to w jakim trybie nastąpiła sprzedaż. W tej sytuacji poprosił o wydanie odpisu umowy/umów związanych ze sprzedażą wraz z załącznikami. Jeśli nie, to czy obiekt został wystawiony na sprzedaż i w jakim trybie ma dojść do sprzedaży i w jakim terminie. Wystąpił również o udzielenie informacji, jaką kwotę wydatkowała gmina w 2011 r. na remont i renowację przedmiotowego obiektu oraz przekazanie odpisów dokumentów przetargowych na remont i zapłaconych faktur. Działając z upoważnienia wójta Gminy K., kierownik referatu inwestycji i rozwoju, w dniu [...] czerwca 2011 r. udzielił wnioskodawcy następującej odpowiedzi: Sprzedaż pałacu, w którym mieści się szkoła w W. może nastąpić wyłącznie na podstawie uchwały Rady Gminy K. W wykazie uchwał Rady znajdujących się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) brak jest uchwały dot. sprzedaży powyżej określonego obiektu budowlanego. Sprawa sprzedaży tego obiektu nie była prze Radę rozpatrywana. Na stronie BIP zostało zamieszczone ogłoszenie w sprawie przetargu nieograniczonego na remont i konserwację elewacji zewnętrznej oraz odtworzenie schodów wejściowych i tarasów w pałacu w W. W. S. w dniu [...] lipca 2011 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] czerwca 2001 r., Skarżący w uzasadnieniu skargi stwierdził, iż organ odpowiedział jedynie, i to nie w pełni, na trzecie pytanie zawarte w przedmiotowym wniosku. Natomiast odmówił odpowiedzi na pytanie 1 i 2 zawarte we wniosku i nie wydał, zgodnie z dyspozycją art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej decyzji, a tym samym uniemożliwił mu "drogę polemiki w procedurze odwoławczej", czym rażąco naruszył prawo. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej i stwierdzenie, że organ rażąco naruszył prawo. Ponadto wniósł o wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Do skargi załączono dokument nazwany "Sposób sprawowania rządów przez wójta Gminy K. [...]" i wykaz spraw zakończonych orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niekorzyść Gminy K., spraw zakończonych przez SKO w W. na niekorzyść tej gminy oraz wykaz spraw, które są w toku przed WSA w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o odrzucenie skargi. Zdaniem organu, rozpoznając wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2011 r., w dniu [...] czerwca 2011 r. udzielił mu żądanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zdaniem Sądu, skarga W. S. na bezczynność wójta Gminy K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 153 z późn. zm.), każda informacja publiczna o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W sprawie nie jest sporne, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną. Sporne jest to, czy żądane informacje publiczne zostały skarżącemu udzielone, czy też organ odmówił ich udzielenia i nie zachował formy określonej w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Zdaniem Sądu, wszystkie informacje określone we wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2011 r. zostały mu udostępnione. Z udzielonej skarżącemu przez organ odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2011 r. wynika bowiem, że na dzień złożenia przez niego wniosku o udzielenie informacji publicznej przedmiotowy obiekt budowlany nie został sprzedany, jak również wystawiony na sprzedaż. Organ udzielił również skarżącemu informacji dot. płatności związanych z remontem przedmiotowego obiektu. Skarżący do skargi załączył m.in. wykazy spraw, które były przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i które oczekują na rozpoznanie. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że okoliczność ta daje podstawy o stwierdzenia, że w sprawie zachodzi przesłanka określona w art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, w razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie, skład orzekający sądu może, w formie postanowienia, poinformować właściwe organy lub ich organy zwierzchnie o tych uchybieniach. Sąd nie stwierdził, aby zachodziła potrzeba zastosowania się do dyspozycji przytoczonego przepisu, jak również wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 154 powyżej określonej ustawy. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło