II SAB/Wa 27/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 27 grudnia 2010 r. R.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przesyłając drogą elektroniczną za pośrednictwem Ministra Edukacji Narodowej, skargę na bezczynność tego organu polegającą na nierozpatrzeniu odwołania z dnia [...] października 2010 r. od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] umarzającej postępowanie wszczęte z jego wniosku z dnia [...] sierpnia 2010 r. o udzielenie informacji publicznej. W związku z faktem, iż R.G. w treści skargi (w miejscu podpisu) wskazał, że jest ona opatrzona podpisem elektronicznym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 24 lutego 2011 r. zwrócił skarżącemu przedmiotową skargę, wzywając jednocześnie do jej własnoręcznego podpisania i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższego wezwania skarżący otrzymał w dniu 2 marca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis strony należy do wymogów koniecznych pisma procesowego wnoszonego do Sądu. W sytuacji nieuzupełnienia, na wezwanie Sądu, tego braku formalnego, nie można mówić o skutecznym złożeniu skargi. Wymogu tego nie spełnia opatrzenie pisma bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że podpis elektroniczny nie stanowi podpisu, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., a pismo złożone do sądu administracyjnego opatrzone takim podpisem nie wywołuje skutków prawnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I OPP 25/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I OPP 4/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I OPP 65/09; nsa.gov.pl). W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. W rozdziale IX cytowanej ustawy znajdują się przepisy zmieniające m.in. przepisy Kodeksu cywilnego art. 60, art. 78 § 1 i § 2 dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej. Ponadto ustawą z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.) w art. 36 pkt 3 i pkt 5 dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego. Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu jaki reguluje dana ustawa. W przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Wskazać równocześnie należy, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji, sąd administracyjny nie jest zobowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w powołanej ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wobec tego, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu z dnia 24 lutego 2011 r. i nie nadesłał skargi podpisanej własnoręcznym podpisem, stwierdzić należało, że skarga z dnia 27 grudnia 2010 r. nie spełnia wymogu formalnego, co uniemożliwia nadanie jej biegu. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 § 1 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.