II SAB/Wa 272/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 lutego 2011 r. o wznowienie postępowania p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Przedmiotem skargi B. F. jest bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 17 lutego 2011 r. o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej odrzucenie. Organ stwierdził, że podanie skarżącej z dnia 17 lutego 2011 r. dotyczyło w istocie kwestii regulacji stanu prawnego do lokalu i ewentualnego wstąpienia w stosunek najmu i wbrew twierdzeniu skarżącej nie stanowiło wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Nadto, w ocenie organu, skarżąca nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi i przed jej wniesieniem do sądu nie wyczerpała trybu unormowanego w art. 37 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku zaś wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej skarżący winien złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, czyli skorzystać ze środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U . z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi (20 maja 2011 r.). Z akt sprawy (akta administracyjne przy sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1449/11) jednoznacznie wynika, że B. F. zażalenia takiego do Ministra Obrony Narodowej nie wniosła (por. art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), a tym samym nie dopełniła opisanego powyżej warunku dopuszczalności skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.