II SAB/Wa 273/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.) Janusz Walawski Protokolant straszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz Fundacji [...] kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z [...] grudnia 2014 r., zgłoszonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, Fundacja [...] w W. zwróciła się do Ministra Sprawiedliwości o przesłanie kserokopii lub skanu zestawienia zawierającego wynagrodzenie wypłacone poszczególnym osobom Komisji Egzaminacyjnej nr [...] w. W. ds. egzaminu adwokackiego w 2014 r. Dnia [...] grudnia 2014 r. organ udzielił wnioskodawcy żądanej informacji, przesyłając ją jednak na błędnie wpisany adres poczty e-mail. Na dzień [...] grudnia 2014 r. datowana jest skarga wnioskodawcy na bezczynność organu. W skardze tej strona podniosła, że nie otrzymała od organu żądanego materiału, co wskazuje na to, że organ popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku. Po otrzymaniu skargi strony organ i stwierdzeniu, że odpowiedź została wysłana na zły adres, organ [...] grudnia 2014 r. przesłał ponownie odpowiedź na prawidłowo oznaczony adres poczty e-mail wnioskodawcy. W związku z powyższym w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym, które dotarło do tutejszego Sądu przed rozprawą, wnioskodawca wniósł o umorzenie postępowania i zwrot jego kosztów, przyznając fakt otrzymania odpowiedzi od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji aktu, lub dokonania określonej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia żądanej informacji. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność organu. Przechodząc do meritum rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż okolicznością niesporną było to, że organ był podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, podobnie jak niespornym był fakt, że żądana informacja miała charakter informacji publicznej, o jakiej mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Poza sporem pozostawało również to, że wniosek skarżącego o udostępnienie żądanej informacji został ostatecznie zrealizowany przez organ. Wnioskodawca otrzymał bowiem dane, których udostępnienia się domagał. Stąd też postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, gdyż stało się bezprzedmiotowe. Żądana czynność została bowiem wykonana przez organ jeszcze przed rozprawą. Z uwagi na fakt, iż udzielenie żądanej informacji nastąpiło dopiero po wniesieniu skargi do Sądu na bezczynność organu, zasadnym było zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zobowiązanego, zwrotu kosztów postępowania. Na dzień wnoszenia skargi, była ona bowiem zasadna. Na ten moment organ nie udostępnił jeszcze skutecznie żądanej informacji, gdyż przesłał ją na niewłaściwy adres. Skoro więc udzielana informacja nie doszła do wnioskodawcy (gdyż dojść nie mogła wskutek omyłkowego przesłania na błędny adres), brak było przesłanki uzasadniającej tezę o uwolnieniu się skutecznym przez organ z zarzutu bezczynności. Bezczynność podlega bowiem ocenie przez pryzmat cech natury obiektywnej, tj. przez pryzmat faktów. Faktem ekskulpującym organ może być zaś tylko okoliczność dotarcia do wnioskodawcy odpowiedzi organu. W tym stanie rzeczy uznając, iż na moment wnoszenia skargi na bezczynność skarżący nie był zaspokojony w swoim żądaniu, oraz iż dopiero na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącego zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. W realiach faktycznych niniejszej sprawy, tutejszy Sąd doszedł zaś do przekonania, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Pamiętać bowiem należy o tym, że organ starał się w terminie udzielić żądanej informacji. Nie doszło do tego z jedynie z powodu błędu w określeniu adresu wnioskodawcy, nie zaś w wyniku złej woli organu. Nadto ostateczne załatwienie wniosku nastąpiło z nieznacznym przekroczeniem terminu ustawowego.