II SAB/Wa 275/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do rozpatrzenia wniosku L. B. z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi – z wyłączeniem żądania udostępnienia umów o dofinansowanie wraz z aneksami, zawartych z Beneficjentami wskazanymi we wniosku oraz z wyłączeniem żądania udostępnienia pism Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości kierowanych do Beneficjentów wskazanych we wniosku, a związanych z realizacją umów – w którym to zakresie oddala skargę 2) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz L. B. kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. L. B. wystąpił do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP), w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udzielenie, poprzez przesłanie pocztą, kopii następujących informacji: 1. przebiegu procesu ubiegania się o dofinansowanie; 2. przebiegu procesu kontraktowania; 3. przebiegu realizacji i rozliczania projektu: w ramach Działania [...], odnośnie następujących podmiotów, z którymi Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości zawarła umowy o dofinansowanie: - [...]; - [...] - [...]; - [...]; - [...]; - [...], poprzez dostarczenie wszelkich dokumentów sporządzonych przez Beneficjentów, Regionalne Instytucje Finansujące i Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach: 1. procesu ubiegania się o dofinansowanie (w szczególności wniosków o dofinansowanie w pełnej treści wraz z załącznikami oraz kart oceny formalnej i merytorycznej), 2. procesu zawierania umowy o dofinansowanie pomiędzy Beneficjentami a PARP (w szczególności umów o dofinansowanie wraz z załącznikami oraz wszelkich pism i stanowisk stron umów związanych z ich zawieraniem), 3. realizacji i rozliczania projektów od mementu podpisania umów o dofinansowanie do dnia złożenia przedmiotowego wniosku (w szczególności: informacji i wyjaśnień, wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii – w tym opinii eksperckich sporządzonych przez podmioty zewnętrzne – wezwań oraz wniosków o płatność w pełnej treści, sporządzonych w związku z monitorowaniem, sprawozdawczością i ewaluacją, kontrolą, audytem, rozliczaniem, aneksowaniem ww. projektów). W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], poinformowała wnioskodawcę, że: - informacje dotyczące przebiegu procesu ubiegania się o dofinansowanie, kontraktowania, realizacji i rozliczania projektu znajdują się na stronie internetowej Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości; - jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczący dokumentacji związanej z projektami przedsiębiorstw: [...], które były rekomendowane do dofinansowania w ramach drugiego naboru wniosków w działaniu [...] (II runda aplikacyjna konkursu). Z uwagi na trwający nadal proces podpisywania umów w ramach II rundy aplikacyjnej, w Działaniu [...], wymienione we wniosku o udostępnienie informacji publicznej dokumenty nie stanowią informacji publicznej, w związku z czym nie mogą zostać udostępnione w trybie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej; - dokumenty, o których mowa we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach II rundy aplikacyjnej konkursu w ramach Działania [...] nie stanowią informacji publicznej; - dostęp do danych dotyczących wnioskodawców i beneficjentów działań PARP jest możliwy wyłącznie na wniosek organów administracji publicznej oraz organów ochrony prawnej na podstawie odrębnych przepisów lub podmiotom, którym Agencja powierzyła lub zleciła realizację zadań, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań; - wnioskowane informacje zawierają dane osobowe, a także opisy technologii wykorzystywanych w projekcie oraz sposób pozyskania do nich dostępu i stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a ich ujawnienie mogłoby naruszać zasady uczciwej konkurencji oraz wpłynąć w sposób niekorzystny na sytuację beneficjentów na rynkach polskich i zagranicznych. W związku z powyższym organ uznał, że brak jest podstaw do udostępnienia wnioskowanych informacji. Pismem z dnia 05 lipca 2011 r. L. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie PARP do udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Skarżący zarzucił organowi naruszenie: art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 06 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) w zw. z art. 6f ustawy z dnia 09 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275), poprzez uznanie, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej; art. 13 w zw. z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudostępnienie skarżącemu informacji publicznej, ani niedokonanie odmowy jej udostępnienia w drodze decyzji. W odpowiedzi na przedmiotową skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej kognicji orzeka m.in. w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Zasadą przyjętą w piśmiennictwie jest, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy w terminie określonym przepisami prawa organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, lecz mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla stwierdzenia bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu, albo do podjęcia określonych czynności. Podkreślenia wymaga również fakt, iż nie w każdym wypadku, gdy organ poinformuje stronę w piśmie, iż nie uwzględni wniosku nie traktując żądanej informacji jako informacji publicznej, uwolni się od skutecznego zarzutu bezczynności. Pogląd organu, zaprezentowany w takim piśmie, musi bowiem być wewnętrznie spójny i czytelny. Strona musi mieć możliwość poznania jednolitego stanowiska organu, odnośnie wniosku. Musi mieć pewność co do tego, jak organ ocenił wniosek i jaka konkretna przyczyna legła u podstaw nieuwzględnienia wniosku. Stanowisko organu, uzasadniane sprzecznymi argumentami, nie uchroni więc organu przed popadnięciem w bezczynność. Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, iż okolicznością niesporną jest, że organ w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r., tłumacząc swoje stanowisko, wyjaśnił, iż żądane we wniosku dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani w rozumieniu przepisu art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.). Jednocześnie w kolejnym akapicie organ wyjaśnił odmowne rozpoznanie wniosku tym, że udzielenie informacji publicznej, zgodnie z art. 6f ustawy z dnia 09 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275 ze zm.), może nastąpić jedynie na wniosek organu administracji publicznej oraz organów ochrony prawnej. Zestawiając ze sobą ww. elementy jednej odpowiedzi jawi się ona jako wewnętrznie sprzeczna. Z jednej strony organ stwierdził, iż żądane informacje nie posiadają przymiotu informacji publicznej, a z drugiej strony wyjaśnił, że wnioskodawca nie jest podmiotem uprawnionym do otrzymania informacji publicznej. Nie jest więc wiadomym to, jakie organ zaprezentował ostatecznie stanowisko, tj. czy żądanych informacji nie ujawnił, gdyż nie stanowią one informacji publicznej, czy też uznając, iż dane te posiadają przymiot informacji publicznej, nie ujawnił ich gdyż uważa wnioskodawcę za nieuprawnionego do ich otrzymania. Powyższą rozbieżność stanowisk potęguje stwierdzenie organu, zawarte w końcowej części pisma z dnia [...] stycznia 2011 r., iż prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniom m.in. ze względu na prywatność osoby fizycznej, ochronę tajemnic ustawowo chronionych, czy ochronę informacji niejawnych. Tak sformułowane stanowisko ponownie więc przeczy pierwotnemu poglądowi zaprezentowanemu przez organ, a sprowadzającemu się do tego, że żądana informacja nie posiada przymiotu informacji publicznej. Ograniczenia w dostępie do informacji publicznej dotyczą bowiem jedynie tych danych, które mają przymiot informacji publicznej. Na marginesie zaś podnieść należy, że w sytuacji, gdy organ dopatrzył się wyłączeń w ujawnieniu informacji publicznej, był zobligowany do tego, aby wydać w tym zakresie decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia danej informacji. Tego zaś organ także nie uczynił, co dodatkowo pozbawia udzieloną przez organ odpowiedź waloru spójności i jednolitości poglądów. O braku konsekwencji organu przy prezentowaniu swojego stanowiska świadczy również to, że w pewnej części uwzględnił wniosek strony, udzielając żądanej informacji. Tym samym, ponownie zaprzeczył swojemu poglądowi wyrażonemu we wstępie pisma z dnia [...] stycznia 2011 r. W związku z powyższym, wobec faktu, że organ ustosunkował się do zgłoszonego żądania w sposób wewnętrznie sprzeczny, uznać należało, iż popadł w bezczynność. Nie uwzględnił bowiem wniosku, a jednocześnie nie uzasadnił w sposób spójny i jednolity swojego stanowiska. Jak zaś wskazano na wstępie niniejszego uzasadnienia, udzielenie odpowiedzi niespełniającej ww. kryteriów nie ochroni organu przed skutecznym sformułowaniem zarzutu bezczynności. Z uwagi na fakt, że wobec wewnętrznej sprzeczności poglądu organu nie jest wiadomym, jakie stanowisko w sprawie zajął, Sąd nie wypowiadał się co do zasadności udzielanych odpowiedzi. Na obecnym etapie postępowania nie jest bowiem wiadomym jaki ostatecznie pogląd wyrazi organ odnośnie wniosku. W tym stanie sprawy, uznając skargę w większości za zasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie stwierdzając jednocześnie, aby bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W części w jakiej organ udzielił żądanej informacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono stosownie do dyspozycji art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 5