II SAB/Wa 276/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Teresa Zyglewska, Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zasądzić od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] na rzecz skarżącego A. K. kwotę [...], tytułem zwrotu kosztów postępowania. , Orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] uznała A. K. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej (kategoria N). Od powyższego orzeczenia A. K. złożył w dniu [...] maja 2011 r. odwołanie do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...], wnosząc o stwierdzenie jego nieważności, ewentualnie o jego uchylenie. Odwołanie to wpłynęło do organu odwoławczego w dniu [...] czerwca 2011 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Przewodniczący Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...], w związku z odwołaniem strony, zwrócił się do Wojskowego Komendanta Uzupełnień [...] z prośbą o zarządzenie skierowania A. K. do tutejszej Komisji w dniu [...] lipca 2001 r. lub w dniu [...] lipca 2011 r. o godz. [...], z całą aktualną dokumentacją medyczną, celem określenia faktycznego stanu zdrowia orzekanego. W piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. A. K. nie zgodził się, aby Wojskowy Komendant Uzupełnień [...] był stroną niniejszego postępowania oraz stwierdził, że nie ma potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań lekarskich, gdyż zgromadzona w sprawie dokumentacja jest wystarczająca do określenia jego stanu zdrowia. W dniu [...] czerwca 2011 r. A. K., w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wniósł do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej zażalenie na niezałatwienie przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską [...] sprawy z jego odwołania od orzeczenia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w ustawowym terminie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego. W dniu [...] lipca 2011 r. A. K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską [...] w sprawie rozpatrzenia ww. odwołania. Wniósł o zobowiązanie organu do wydania w tym zakresie decyzji administracyjnej w terminie 14 dni od doręczenia mu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W przypadku wydania stosownego aktu już po wpływie niniejszej skargi do organu, skarżący wniósł o stwierdzenie, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] dopuściła się naruszenia art. 35 § 1 i 2 kpa, art. 35 § 3 w związku z art. 133 kpa oraz art. 138 w związku z art. 104 kpa. Zwrócił się również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Przewodniczący Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...], mając na uwadze treść § 30 pkt 2 w związku z § 29 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80) oraz fakt, iż zespół orzeczniczy RWKL [...] uważa za niezbędne wykonanie stosownych badań i specjalistycznych konsultacji lekarskich, celem faktycznego ustalenia zdrowia zainteresowanego, a tym samym dokonanie dokładnej oceny jego zdolności jako kandydata do studium oficerskiego, wezwał A. K. do zgłoszenia się do tutejszej Komisji, wraz z kopią całej posiadanej dokumentacji medycznej, w dniu [...] lipca 2011 r. lub w dniu [...] lipca 2011 r. w godz. [...]. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] wniosła o jej oddalenie. Podkreśliła, że zakończy proces orzeczniczy w trybie odwoławczym w jak najkrótszym czasie i wyda stosowne orzeczenie, o ile skarżący zgłosi się na badania lekarskie w wyznaczonym terminie lub prześle do tutejszej Komisji pisemną rezygnację z wykonania tych badań, które Komisja uważa za niezbędne do prawidłowego określenia stanu zdrowia zainteresowanego jako kandydata do zawodowej służby wojskowej – kandydata do studium oficerskiego. W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. skarżący podtrzymał zarzuty zawarte w skardze. Wniósł ponadto o stwierdzenie przez Sąd, że bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania w niniejszej sprawie miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub naruszeniem prawa (art. 36 kpa), oraz że organ miał obowiązek załatwienia sprawy z jego odwołania w terminie wynikającym z art. 35 § 1 i 3 kpa, tj. w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Skarżący wniósł również o wymierzenie organowi grzywny oraz przedstawił spis kosztów poniesionych przez niego w niniejszej sprawie w związku z przesyłaniem drogą listową korespondencji do Sądu (łącznie [...] zł). W dniu [...] listopada 2011 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] nadesłała do Sądu uwierzytelnioną kserokopię wydanego przez siebie orzeczenia z dnia [...] października 2011 r. nr [...], którym utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...]. Orzeczenie to doręczono skarżącemu w dniu [...] października 2011 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Z kolei przez przewlekłość postępowania przed organem administracji publicznej należy rozumieć brak należytego zaangażowania organu w załatwieniu sprawy indywidualnej. Przewlekłość postępowania obejmuje więc takie przypadki prowadzenia postępowania w sprawach indywidualnych, jak wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy (B. Adamiak, J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Warszawa 2011, s.238). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku, o którym mowa w § 1, Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 ustawy). Sąd nie jest tym samym uprawniony do prowadzenia postępowania w kierunku wydania wyroku, bowiem jeszcze przed rozpoznaniem skargi Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska [...] wydała orzeczenie z dnia [...] października 2011 r. nr [...], a zatem rozpatrzyła odwołanie A. K. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...]. Z tego powodu brak jest podstaw do zastosowania przez Sąd trybu przewidzianego w art. 149 § 1 powołanej ustawy, a więc w przypadku uznania zasadności skargi, zobowiązania organu do wydania w zakreślonym terminie orzeczenia w sprawie. Sąd nie miał również podstaw do stwierdzenia, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz do wymierzenia organowi grzywny, ponieważ jest to możliwe wyłącznie w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, należy wskazać, że zwłoka Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] w rozpatrzeniu odwołania strony, a w konsekwencji załatwienie sprawy z przekroczeniem terminu określonego w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), nie nosi w niniejszej sprawie znamion przewlekłości postępowania, bowiem działania organu odwoławczego nie miały na celu świadomego przedłużania postępowania, ale wynikały z potrzeby dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Skoro więc w momencie rozpoznania przez Sąd skargi organ nie pozostaje w bezczynności i nie zachodzi przewlekłość postępowania, to brak jest podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 149 § 1 powołanej ustawy, co w konsekwencji sprawia, że niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Dodać jedynie należy, że w ramach skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd nie może oceniać zgodności z prawem wydanego orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...], gdyż kontroli takiej można dokonać jedynie w ramach odrębnego postępowania, którego przedmiotem byłaby skarga na to orzeczenie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1, art. 205 § 1 oraz art. 209 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.