II SAB/Wa 276/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-01-27
Skład orzekający: Joanna Dziedzic-Bukowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba osadzona w zakładzie karnym, osiągająca niewielkie dochody i nieposiadająca majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Osoba osadzona w zakładzie karnym, której dochody są niewielkie, a do dyspozycji pozostaje jedynie ograniczona kwota netto miesięcznie po potrąceniach, nieposiadająca majątku ani oszczędności, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 PPSA. Brak jest podstaw do uznania, że posiada ona wolne środki finansowe na pokrycie kosztów sądowych i zastępstwa procesowego.Stan faktyczny
R.S., osadzony w zakładzie karnym, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca przedstawił dokumenty potwierdzające jego zatrudnienie w zakładzie karnym i niewielkie dochody, z których po potrąceniach pozostawała mu ograniczona kwota netto. Oświadczył również, że nie posiada majątku ani oszczędności, a także ma na utrzymaniu trójkę dzieci.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwolniono R.S. od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 stycznia 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w G. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1) zwolnić R.S. od kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.
R. S. we wniosku z dnia 17 grudnia 2014 r., uzupełnionym dokumentami źródłowymi w postaci zaświadczenia pracodawcy (Dyrektora Zakładu Karnego w K.) z dnia [...] października 2014 r. oraz informacji o dochodach PIT- 11 za 2012 i 2013 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z treści oświadczenia i powyższych dokumentów wynika, że wnioskodawca przebywa obecnie w zakładzie karnym, w którym jest również zatrudniony. Osiągany dochód mieści się w przedziale od 370, 42 do 509, 53 zł brutto miesięcznie, przy czym, z uwagi na potrącenia kwoty dochodu z różnych tytułów, w tym z tytułu świadczeń alimentacyjnych, do dyspozycji skarżącego pozostaje jedynie kwota od 127,68 do 305,72 zł netto miesięcznie.
Skarżący oświadczył również, że ani on ani trójka jego dzieci, w tym dwoje małoletnich, nie posiadają żadnego majątku i oszczędności.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należało zważyć, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., koniecznym jest wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący wnioskiem z dnia 17 grudnia 2014 r. zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. W związku z tym przedmiotowy wniosek winien być rozpatrywany pod kątem spełnienia przesłanek wynikających z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Oceniając wynikający z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunek zasadności przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie posiada, jak również nie jest w stanie zgromadzić, oszczędności, które mogłyby zostać wykorzystane do poniesienia jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Pozostająca do dyspozycji skarżącego część dochodu osiąganego z tytułu pracy zarobkowej w zakładzie karnym jest niewielka, zatem brak jest podstaw do uznania, że posiada on wolne środki finansowe, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło