II SAB/Wa 280/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Łukasz Krzycki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi S. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od uchwały o odmowie wszczęcia przewodu doktorskiego - oddala skargę - Rada Naukowa Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] uchwałą z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odmówiła S. L. wszczęcia przewodu doktorskiego w dziedzinie [...] w dyscyplinie [...]. Uchwała doręczona została S. L. w dniu 3 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 9 sierpnia 2017 r. wymieniony wniósł o uzupełnienie uchwały m.in. o pouczenie o środkach odwoławczych. Postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. Rada Naukowa Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] uzupełniła uchwałę z dnia [...] czerwca 2017 r. o pouczenie o środku odwoławczym. Pismem z dnia 4 października 2017 r. S. L. wniósł do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, za pośrednictwem Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...], odwołanie od wymienionej wyżej uchwały Rady z dnia [...] czerwca 2017 r. o odmowie wszczęcia przewodu doktorskiego. Odwołanie do organu I instancji wpłynęło w dniu 5 października 2017 r. Do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów odwołanie wpłynęło w dniu 3 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. oraz pismem z dnia 12 marca 2018 r. S. L. wystąpił do CK z ponagleniem w sprawie rozpatrzenia odwołania. Pismem z dnia 20 kwietnia 2018 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów postępowania w przedmiocie rozpatrzenia jego odwołania od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 7 dni od momentu doręczenia wyroku Sądu i zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 480 zł tytułem zwrotu kosztów prowadzenia postępowania (art. 200 w związku z art. 208 P.p.s.a.). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 4 października złożył odwołanie od uchwały organu I instancji. W związku z brakiem decyzji do dnia 5 lutego 2018 r. skierował do organu ponaglenie z 5 lutego 2018 r., a następnie ponaglenie z dnia 12 marca 2018 r. Skarżący podniósł, że do dnia wniesienia niniejszej skargi organ nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że w niniejszej sprawie mają zastosowanie zapisy k.p.a., co wyraźnie wskazuje art. 29 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Podął, że odwołanie do Centralnej Komisji złożył na początku października 2017 r., czyli ponad 7 miesięcy przed złożeniem niniejszej skargi. Przywołał przepis art. 8 i art. 12 k.p.a. Podniósł, że w sprawie tej organ II stopnia proceduje niezwykle długo, znacznie dłużej niż jest to konieczne dla załatwienia sprawy. Nadto informuje skarżącego, że prowadzi własne postępowanie dowodowe oraz korzysta z pomocy recenzenta. Tego typu działania są zdaniem skarżącego jednoznacznie zbędne i prowadzą do "przeciągania postępowania". Podał, że w art. 21 ustawy o stopniach naukowych (,,,) określa terminy na załatwianie spraw dłuższe niż wskazane w art. 35 § 3 k.p.a., jednak nie deroguje zasady wyrażonej w art. 12 k.p.a. oraz art. 35 § 1 i § 2 k.p.a. Uzasadniając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 480 zł podał, że kwota ta jest tożsama z wysokością wynagrodzenia dla adwokatów/radców prawnych prowadzących postępowanie. Skarżący osobiście sporządził niniejszą skargę, także osobiście prowadzi postępowanie. Są to czynności pracochłonne, wymagające wiedzy, umiejętności i doświadczenia. Wytwarzane zaś dokumenty nie ustępują swą jakością skargom składanym przez adwokatów. Podał nadto, że czas, który skarżący poświęca na sporządzanie skargi zazwyczaj pożytkuje na prowadzenie badań naukowych w celu przygotowania rozprawy doktorskiej. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, reprezentowana przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Pełnomocnik wskazał, że skarżący złożył odwołanie z dnia 4 października 2017 r. od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. o odmowie wszczęcia przewodu doktorskiego. Odwołanie zostało złożone za pośrednictwem Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...]. W ramach prowadzonego przez CK postępowania opiniodawczego w sprawie nin. odwołania Centralna Komisja zwróciła się o sporządzenie opinii do recenzenta. Po złożeniu opinii recenzenta CK Sekcja [...] wypowiedziała się ostatecznie za wnioskiem o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Naukowej Instytutu [...], której dotyczyło odwołanie. Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji w rozpatrywanej sprawie postanowiło w dniu [...] kwietnia 2018 r. w głosowaniu tajnym uchylić zaskarżoną uchwałę Rady Naukowej Instytutu [...] i przekazać Radzie postępowanie doktorskie do ponownego rozpatrzenia. Pełnomocnik podał, że Centralna Komisja decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. uchyliła uchwałę Rady Naukowej z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie odmowy wszczęcia przewodu doktorskiego. Zarzut opieszałego działania jest w ocenie pełnomocnika niezasadny. Zgodnie z procedurą postępowań przed Centralną Komisją wynikającą z § 8 pkt 2 lit a) i § 18 ust. 1 statutu Centralnej Komisji, zatwierdzonego Zarządzeniem Nr 47 Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 2012 r., odwołanie od negatywnej uchwały Rady w sprawach dot. nadawania stopnia naukowego podlega rozpatrzeniu przez właściwą Sekcję, w tym przypadku przez Sekcję [...] CK na podstawie opinii recenzenta/ów. Stanowisko Sekcji podlega potem zatwierdzeniu w głosowaniu tajnym na posiedzeniu Prezydium Centralnej Komisji. Po wpłynięciu odwołania do CK, centralna Komisja CK skierowała akta do recenzenta w celu sporządzenia przez nich opinii. Opinia recenzenta została złożona 5 kwietnia 2018 r. Zgodnie ze statutem Centralnej Komisji odwołanie po złożeniu recenzji podlega następnie rozpatrzeniu przez Sekcję [...] CK. Po złożeniu przez recenzenta opinii odwołanie zostało wprowadzone do porządku obrad Sekcji [...] na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2018 r., a potem na posiedzenie Prezydium CK w dniu [...] kwietnia 2018 r. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2018 r. z uzasadnieniem musi uzyskać podpisy wszystkich członków Prezydium CK. Wydanie decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie odwołania od uchwały Rady czyni podstawowy zarzut skarżącego bezprzedmiotowym. W zakresie czasu trwania postępowania odwoławczego pełnomocnik organu wskazał, że w niniejszym postępowaniu rozpatrzenie odwołania wymagało wydania decyzji administracyjnej na posiedzeniu Prezydium CK po wyczerpaniu postępowania opiniodawczego wskazanego w przepisach art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki i postanowieniach § 8 pkt 2 lit a i § 18 ust. 1 statutu CK, zatwierdzonego Zarządzeniem Nr 47 Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 2017 r. Pełnomocnik podał, że mylne jest przekonanie skarżącego, że Prezydium CK mogło pominąć tryb postępowania opiniodawczego z udziałem recenzenta i Sekcji. Pełnomocnik wskazał, że Sekcje i Prezydium CK podejmują uchwały na posiedzeniach plenarnych, które są zwoływane cyklicznie co miesiąc (z wyjątkiem dwóch miesięcy letnich). Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów od Centralnej Komisji wskazał, że czas trwania przedmiotowego postępowania wyniknął z przyczyn obiektywnych i niezawinionych przez organy Centralnej Komisji. Centralna Komisja wnosi więc o oddalenie tego wniosku. Pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. skarżący podtrzymał skargę. Podniósł, że Centralna Komisja powinna stosować się do przepisów k.p.a., co wynika z art. 29 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Pełnomocnik organu w piśmie z dnia 10 lipca 2018 r. podał, że odwołanie S. L. z aktami wpłynęło do CK w dniu 3 stycznia 2018 r. Osoba recenzenta została wyznaczona na posiedzeniu Sekcji [...] w dniu 9 stycznia 2018 r. Akta do recenzenta zostały wysłane w dniu 12 stycznia 2018 r. Recenzja wpłynęła do CK w dniu 12 marca 2018 r. Termin wprowadzenia sprawy odwołania do porządku obrad plenarnego posiedzenia Sekcji [...] CK wynikał z kolejności wpływu spraw odwoławczych. Sprawa odwołania skarżącego trafiła do porządku obrad plenarnego posiedzenia Sekcji w dniu [...] kwietnia 2018 r., Prezydium zatwierdziło uchwałę Sekcji w dniu [...] kwietnia 2018 r. Pełnomocnik nie zgodził się ze skarżącym, że CK nie podejmowała żadnych czynności przez 6 miesięcy. Skarżący w piśmie z dnia 26 lipca 2018 r. podtrzymał skargę i zawarte w niej argumenty. Podniósł, że CK musi przestrzegać norm prawa i postępowania administracyjnego. Podał, że jest niedopuszczalne, aby postępowanie przed Komisją trwało 7 miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest dopuszczalna, albowiem skarżący wyczerpał przed jej wniesieniem środek zaskarżenia. Skarga nie jest jednakże zasadna. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów nie prowadziła bowiem przewlekle postępowania w przedmiocie odwołania S. L. od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy formalnie organowi nie można postawić zarzutu niepodejmowania czynności w sprawie, jednakże nieefektywne wykonywanie tych czynności prowadzi w konsekwencji do braku możliwości realizacji przez stronę jej praw. Przewlekłe prowadzenie postępowania to prowadzenie go dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd dokonuje oceny, czy istotnie organ administracji publicznej postępowanie w sprawie prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go wydaniem rozstrzygnięcia. W doktrynie przyjmuje się, że o przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić, gdy organ administracji w jego toku podejmuje czynności zbędne lub też powstrzymuje się od podjęcia czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, co prowadzi do nieracjonalnego przedłużenia terminu jej załatwienia (J.P. Tarno "Bezczynność organu a przewlekłe prowadzenie postępowania, Casus 2013 r., str. 11). Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki, osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Rada przekazuje odwołanie Centralnej Komisji wraz ze swoją opinią i aktami sprawy w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia odwołania. Stosownie zaś do art. 21 ust. 2 tej ustawy, po rozpatrzeniu odwołania, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy, Centralna Komisja albo utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę, albo uchylając ją, przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia radzie tej samej lub innej jednostki organizacyjnej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 zdanie pierwsze tej ustawy, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W sytuacji, gdy ustawa o stopniach naukowych (...) reguluje wprost kwestię terminu, w jakim powinno nastąpić rozpatrzenie odwołania, przepis art. 35 § 3 k.p.a., określający, że załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania, nie znajduje zastosowania. W sprawie tej odwołanie S. L. od uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] wpłynęło do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w dniu 3 stycznia 2018 r., co potwierdza pieczęć na odwołaniu. Centralna Komisja niezwłocznie podjęła w sprawie tego odwołania czynności. Z akt sprawy nadesłanych przez organ wynika, że dokumentacja została wysłana do recenzenta w celu opracowania opinii już w dniu 12 stycznia 2018 r. (pismo nr [...]). W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że recenzja wpłynęła do Centralnej Komisji w dniu 12 marca 2018 r. W dniu [...] kwietnia 2018 r. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wydała decyzję nr [...], którą uchyliła uchwałę organu I instancji i przekazała Radzie Naukowej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z powyższego wynika, że postępowanie nie było przez CK prowadzone przewlekle. Organ podejmował niezbędne w sprawie czynności niezwłocznie. Pamiętać przy tym należy, że Sekcje i Prezydium Centralnej Komisji podejmują uchwały na posiedzeniach plenarnych, zwoływanych cyklicznie. Sąd nie stwierdził, aby Centralna Komisja w sprawie odwołania skarżącego działała opieszale, czy podejmowała zbędne, nieefektywne czynności. Centralna Komisja nie prowadziła też postępowania odwoławczego dłużej niż było to niezbędne do załatwienia sprawy. Zarzut przewlekłego prowadzenia przez CK postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania jest bezzasadny. W sprawie tej nie doszło do naruszenia zasady szybkości i efektywności postępowania. Dodatkowo wskazania wymaga, że organ nie uchybił przy tym przepisowi art. 21 ust. 2 ustawy o stopniach naukowych (...). Postępowanie odwoławcze zakończył bowiem po trzech miesiącach i [...] dniach od wpływu odwołania do Centralnej Komisji. Kwestia zaś czasu trwania postępowania od czerwca 2017 r. nie była przedmiotem niniejszej sprawy i nie stanowi o przewlekłym prowadzeniu postępowania odwoławczego przez Centralną Komisję. Także zarzut w zakresie wyznaczenia przez organ niewłaściwego, zdaniem skarżącego, recenzenta nie wpływa na wynik niniejszej sprawy. Kwestia oceny skarżącego w tym zakresie, pozostaje bez wpływu na ustalenie, że żadna z czynności organu nie była zbędna i nie zmierzała do celowego, niezasadnego przedłużenia terminu załatwienia sprawy odwoławczej. Sprawa odwołania załatwiona została przy tym w ustawowym terminie. W sprawie tej brak było podstaw do rozstrzygania o zwrocie kosztów postępowania, albowiem zgodnie z art. 200 ustawy, zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w razie uwzględnienia skargi. Skarga skarżącego nie została uwzględniona. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w wyroku.