II SAB/Wa 282/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie wniosku o wydanie kserokopii dokumentów w sprawie dotyczącej nieprawidłowości w przetwarzaniu danych osobowych postanawia: odrzucić skargę. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wydał w dniu [...] sierpnia 2021 r. postanowienie nr [...], którym odmówił uwzględnienia wniosku D. K. dotyczącego wydania kserokopii dokumentów. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone D. K. w dniu [...] sierpnia 2021 r. Następnie D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 282/22) nadaną w dniu [...] września 2021 r. (koperta znajduje się w aktach sprawy II SA/Wa 3669/21 karta – 7) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, które to postępowanie został zakończone wydaniem postanowienia z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". W niniejszej sprawie skarżąca wniosła w dniu [...] września 2021 r. skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez PUODO w sprawie, która została zakończona wydaniem postanowienia z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 5/19, w której orzekł, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.". W uzasadnieniu uchwały podniesiono m.in., że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zdaniem WSA w Warszawie w świetle powyższej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedopuszczalne jest merytoryczne odniesienie się przez Sąd do zarzutu bezczynności organu w niniejszej sprawie. Skarga na bezczynność organu została wniesiona już po zakończeniu postępowania administracyjnego. WSA w Warszawie zauważa też, że w dniu 7 marca 2022 r. NSA w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę, sygn. akt II OPS 1/21, zgodnie z którą również skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem NSA jednym z warunków wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest istnienie przedmiotu zaskarżenia. Jeśli przewlekle prowadzone postępowanie zostanie zakończone przed dniem wniesienia skargi, to w takiej sytuacji sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia w chwili wniesienia skargi. NSA stwierdził, że odrzucenie skargi z powodu braku przedmiotu zaskarżenia rozumianego jako ustanie stanu przewlekłości nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu. WSA w Warszawie zauważa, że zarówno skarga na bezczynność, jak i na przewlekłe prowadzenie postępowania, skierowana jest przeciwko wadliwemu procedowaniu organu, w wyniku którego konkretna i indywidualna sprawa administracyjna nie jest załatwiona. Ocena wystąpienia bezczynności lub przewlekłości powinna być dokonywana przez sąd administracyjny każdorazowo na dzień wniesienia skargi. Zdaniem WSA w Warszawie w ocenianej sprawie w momencie wniesienia skargi nie występował stan bezczynności organu ani też przewlekłości prowadzonego postępowania, bowiem postępowanie to zostało uprzednio zakończone postanowieniem. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł w sentencji postanowienia.