II SAB/Wa 283/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.F. na bezczynność Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w przedmiocie przekazania odwołania z dnia [...] listopada 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. K. F., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w przedmiocie przekazania odwołania z dnia [...] listopada 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznawana skarga dotyczy czynności polegającej -jak określił to skarżący- na odwlekaniu przesyłania jego odwołania. Z uwagi na przedmiot skargi Sąd uznał, iż przed przystąpieniem do jej merytorycznego rozpoznania należy przede wszystkim rozważyć, czy jest ona dopuszczalna, tj. czy mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Zatem, wskazać trzeba, iż stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) określającego właściwość rzeczową sądów administracyjnych, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Oceniając wniesioną skargę na bezczynność należy uznać ją za niedopuszczalną, ponieważ pozostaje ona poza zakresem działania sądów administracyjnych. Wskazać należy, że ustawodawca dopuścił możliwość składania skarg na bezczynność jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przy bezczynności w działaniu organu administracji skardze do sądu podlegają tylko wskazane w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a przypadki określone w pkt 1-4a P.p.s.a. Przesłanie odwołania do rozpatrzenia nie mieści się -w ocenie Sądu- w żadnym z ww. punktów art. 3 § 2, w tym pkt 4 cytowanego przepisu. Czynność polegająca na przekazaniu do organu odwoławczego środka zaskarżenia jest jedynie czynnością techniczną. Reasumując - skoro przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.