II SAB/Wa 286/17
WyrokWSA w Warszawie2017-10-19
Skład orzekający: Andrzej Kołodziej, Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie dokumentów, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, ponieważ nie zakończył postępowania w prawnie ustalonym terminie, mimo że wniosek wpłynął na długo przed wniesieniem skargi. Jednocześnie sąd uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę wyjaśnienia organu dotyczące uzależnienia realizacji wniosku od pracy innych komórek Instytutu oraz bieżące informowanie wnioskodawcy o postępach. Sąd oddalił pozostałe wnioski skarżącego, w tym o ukaranie pracownika i wymierzenie grzywny.Stan faktyczny
M.M. złożył wniosek o udostępnienie dokumentów w celu publikacji materiału prasowego, dotyczący kwerendy archiwalnej czterech osób. Organ poinformował o rozpoczęciu kwerend, wskazując na możliwość ich długotrwałego trwania. Pomimo przedłużania terminu załatwienia sprawy, organ nie zakończył postępowania. W związku z tym M.M. złożył skargę na bezczynność organu, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. poprzez przekroczenie terminów. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności. 2. Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Oddalono skargę w pozostałym zakresie. 4. Zasądzono od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o udostępnienie dokumentów 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. M.M. zwrócił się do Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z wnioskiem o udostępnienie dokumentów w celu publikacji materiału prasowego na temat: "[...]" w zakresie przeprowadzenia kwerendy archiwalnej dotyczącej czterech osób: W.L., Z.L., J.C. i M.P..
W związku z powyższym organ pismem z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] poinformował wnioskodawcę o rozpoczęciu kwerend archiwalnych w zasobie Instytutu Pamięci Narodowej wyżej wymienionych osób, wskazując, że ze względu na szczegółowy ich zakres oraz ilość spraw sprawdzenia te mogą trwać do kilku miesięcy.
W odpowiedzi w dniu [...] lutego 2017 r. M.M. wskazał, że oczekuje na załatwienie sprawy do dnia [...] marca 2017 r., a jeśli zakończenie kwerendy będzie skomplikowane do dnia [...] kwietnia 2017 r.
Następnie organ pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], na podstawie art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23); zwanej dalej k.p.a., wyjaśnił wnioskodawcy, że termin realizacji sprawy ulega przedłużeniu z uwagi na brak wyników kwerend z Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] oraz Oddziałowego Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...]. Jednocześnie wskazał, że obecnie dysponuje jedynie częściowymi wynikami sprawdzeń kartotecznych i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, tj. do dwóch miesięcy od daty niniejszego pisma.
W dniu [...] kwietnia 2017 r. M.M. złożył do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu zażalenie na niezałatwienie przez Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu przedmiotowej sprawy.
Pismem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu uznał zażalenie M.M. za bezpodstawne, wskazując, iż pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. udzielił mu wyczerpującej informacji.
Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] organ poinformował wnioskodawcę, że ze względu na brak wyników kwerendy z Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] termin realizacji wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. ulega przedłużeniu do dwóch miesięcy od daty tego zawiadomienia.
W dniu [...] czerwca 2017 r. M.M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu polegającą na nierozpatrzeniu wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o przeprowadzenie kwerendy archiwalnej i udostępnienie dokumentacji w celu publikacji materiału prasowego dotyczącej czterech osób: W.L., Z.L., J.C. i M.P., zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 k.p.a., poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy.
W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania sprawy, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego jej niezałatwienia, a także zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a żądanie zasądzenia grzywny i ukarania dyscyplinarnie pracownika jest bezpodstawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., spawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
Skarga jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem M.M. pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. złożył do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wniosku o przeprowadzenie kwerendy archiwalnej w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4, albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).
Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.
Istotne znaczenie w niniejszej sprawie ma przepis art. 35 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przepis art. 36 § 1 k.p.a. umożliwia przy tym organowi przedłużenie terminu załatwienia sprawy, o ile jednak jest to obiektywnie konieczne i uzasadnione okolicznościami faktycznymi.
Jak wynika z akt sprawy wniosek M.M. z dnia [...] stycznia 2017 r. o przeprowadzenie kwerendy archiwalnej dotyczącej czterech osób: W.L., Z.L., J.C. i M.P. w celu publikacji materiału prasowego na temat: "[...]" wpłynął do Oddziałowego Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] w dniu [...] lutego 2017 r. i został zarejestrowany pod nr [...]. Następnie Kierownik Referatu Udostępniania Dokumentów do celów Naukowych i Dziennikarskich w Oddziałowym Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] w dniu [...] lutego 2017 r., po dokonaniu weryfikacji dostępnych pomocy ewidencyjnych w Cyfrowym Archiwum, sporządził zapytania do właściwych komórek organizacyjnych Instytutu (Wydziału Informacji i Sprawdzeń Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] oraz Oddziałowego Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...]) z prośbą o dokonanie kwerend. Jednocześnie wystosował do skarżącego pismo z dnia [...] lutego 2017 r. informujące o rozpoczęciu kwerend archiwalnych w zasobie Instytutu Pamięci Narodowej. Wobec nieotrzymania wyników kwerend ani z Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] ani z Oddziałowego Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r., a następnie z dnia [...] czerwca 2017 r. organ, na podstawie art. 36 k.p.a., wyjaśniał M.M. o wydłużeniu terminu realizacji sprawy do dwóch miesięcy od daty otrzymania niniejszych pism, wskazując, że Oddziałowe Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] dysponuje częściowymi wynikami sprawdzeń kartotecznych, z którymi można się zapoznać po nadesłaniu informacji na adres e-mail: [...].
W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że w dniu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. [...] czerwca 2017 r., terminy określone w art. 35 § 3 k.p.a. upłynęły, zaś postępowanie z wniosku M.M. z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie udostępnienia dokumentów w celu publikacji materiału prasowego w zakresie przeprowadzenia kwerendy archiwalnej dotyczącej czterech osób, nie zostało zakończone w wymaganej przez przepisy prawa formie.
Nawet przyjmując, że sprawa ta miała charakter szczególnie skomplikowany jest bezsporne, że organ nie zakończył postępowania w terminie 2 miesięcy od dnia wpływu wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. wszczynającego postępowanie. Nie udostępniono żądanych dokumentów do dnia wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu w tej sprawie, a zatem skarga była zasadna w dniu jej wniesienia. Uzasadnia to stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności. Okoliczność, że Dyrektor Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu zrealizował wniosek skarżącego poprzez przesłanie dokumentów w celu publikacji materiału prasowego niezwłocznie po ich otrzymaniu od Wydziału Informacji i Sprawdzeń Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...], który znajduje się w Centrali Instytutu Pamięci Narodowej, przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie zmienia ustaleń w tym zakresie. Udostępnienie powyższych dokumentów po wniesieniu skargi na bezczynność powoduje jedynie, że Sąd nie ma już podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia skargi w przedmiocie udostępnienia dokumentów w zakresie przeprowadzenia kwerendy archiwalnej. Powyższe nie czyni natomiast w stanie faktycznym sprawy skargi na bezczynność bezzasadną.
Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Dyrektora Oddziału w [...] Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nie miała w niniejszej sprawie charakteru rażącego naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy organ niezwłocznie podejmował niezbędne czynności zmierzające do realizacji wniosku. Należy uwzględnić wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że kwerendy będące przedmiotem wniosku nie są prowadzone bezpośrednio przez Oddział w [...] Instytutu Pamięci Narodowej, a przez właściwe komórki Instytutu, ponieważ Oddział w [...] Instytutu Pamięci Narodowej nie posiada ani zasobu archiwalnego ani pomocy ewidencyjnych potrzebnych do przeprowadzenia stosownych kwerend. Dysponuje tylko dostępem do Cyfrowego Archiwum, w którym znajdują się m.in. skany części kart kartotecznych z zasobu archiwalnego Instytutu Pamięci Narodowej. W tej sytuacji praca Oddziałowego Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] jest uzależniona od pracy innych komórek Instytutu. Jednocześnie organ wskazał, że pismem z dnia [...] maja 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, zwracał się do Naczelnika Wydziału Informacji i Sprawdzeń Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w [...] o pilne załatwienie sprawy. Ponadto na bieżąco skarżący był informowany, na jakim etapie znajdowało się załatwienie sprawy.
W ocenie Sądu, biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wniosek M.M. o uznanie bezczynności organu mającą miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jest niezasadny.
W zakresie zaś pozostałych wniosków skarżącego Sąd orzekł o ich oddaleniu. W szczególności brak jest podstaw prawnych do zobowiązania przez Sąd organu do ukarania pracownika. Także okoliczności sprawy, zwłaszcza wskazane powyżej wyjaśnienia organu powodują, że nie zasługuje na uwzględnienie wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, która ma spełniać charakter represyjny i dyscyplinować organ na przyszłość do respektowania prawa.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.
Orzeczenie zawarte w pkt 3 sentencji wyroku Sąd oparł, na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Do kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w wysokości 100 zł i na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 4 sentencji wyroku.
Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, należy wskazać, że stosownie do przepisów działu V P.p.s.a., regulującego kwestię kosztów postępowania, przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wyłączone zostało stosowanie zasady odpowiedzialności za wynik postępowania. Koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego (art. 200 P.p.s.a.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło