II SAB/Wa 288/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. J. R. pismem z dnia 14 lipca 2010 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpoznania jego odwołania z dnia [...] maja 2010 r. od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w sprawie wyrównania świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu skargi strona podała, że bezczynność organu polega na niewydaniu orzeczenia w terminach określonych w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz niezawiadomieniu o przyczynach zwłoki. Sąd w dniu 20 lipca 2010 r. – stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - przekazał skargę do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] lipca 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną przez J. R. decyzję Komendanta Głównego PSP. Podniósł również, że powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 26 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Wskazać należy, że zgodnie z art. 149 powołanej ustawy, celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania określonego aktu, czy dokonania czynności. Oznacza to, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy orzeczenie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego z dnia [...] maja 2010 r., decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...]. Powyższe orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Natomiast – jak wynika z akt niniejszej sprawy - skarga na bezczynność organu wpłynęła do Sądu – stosownie do treści art. 54 § 1 cytowanej ustawy – w dniu 20 lipca 2010 r., a więc już po wydaniu decyzji przez organ, choć jeszcze przed jej doręczeniem skarżącemu. W związku z tym, iż celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania określonego aktu, czy dokonania czynności, to wniesienie skargi po wydaniu decyzji, a przed jej doręczeniem stronie, powoduje bezprzedmiotowość skargi. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2 cyt. art.). Z tych względów, wobec braku przedmiotu zaskarżenia (tj. bezczynności organu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.