II SAB/Wa 288/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (sprawozdawca), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Joanna Kube, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2012 r. sprawy ze skargi T. L. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz T. L. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. T. L. wnioskiem z dnia [...] maja 2012 r., na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z prośbą o udostępnienie informacji w następującym zakresie: kopię umowy na wykonanie robót polegających na "budowie obwodnicy [...] w ciągu drogi krajowej nr [...], odcinek od km 0 + 000,00 do km 15 + 100,00" wraz ze wszystkimi zmianami dotyczącymi tej umowy, uzupełnieniami, porozumieniami uzupełniającymi oraz protokołami konieczności. Przy piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Zastępca Dyrektora Departamentu Realizacji Inwestycji Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, w odpowiedzi na wniosek, przekazał: 1. kopię umowy nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. na roboty dla Kontraktu pn: "Budowa obwodnicy [...] w ciągu drogi krajowej nr [...], odcinek od 0 + 000,00 do km 15 + 100,00"; 2. kopię porozumienia ustalającego z dnia [...] lutego 2012 r. do umowy nr [...] dotyczącej "Budowy obwodnicy [...] w ciągu drogi krajowej nr [...], odcinek: od km 0 + 000,00 do km 15 + 100,00 z dnia [...] lipca 2009 r.". Pismem z dnia 29 czerwca 2012 r. T. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dni od doręczenia odpisu wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi T. L. podkreślił, że do dnia 29 czerwca 2012 r. organ nie przekazał wnioskowanych informacji publicznych i nie zajął żadnego stanowiska w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że przekazał posiadaną dokumentację przy piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Pismo zostało wysłane na wskazany adres i odebrane przez syna skarżącego. Organ nie doręczył skarżącemu protokołów konieczności, ponieważ nie posiada takich. Protokoły konieczności nigdy nie zostały sporządzone w trakcie realizacji przedmiotowego kontraktu. Organ podkreślił również, że T. L. był uczestnikiem rad budowy dotyczących ww. kontraktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z bezczynnością podmiotu obowiązanego w zakresie dostępu do informacji publicznej na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy podmiot ten milczy w sprawie wniosku strony o udzielenie informacji publicznej, w szczególności nie podejmuje czynności materialno-technicznej wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (art. 13 ust. 1 ustawy) bądź nie wydaje decyzji, w sytuacji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udzielenia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 ustawy (art. 16 ust. 1 ustawy). Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność, decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. W sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie staje się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, pozostaje organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest zatem podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Również żądana wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r. informacja stanowi informację publiczną w kontekście art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. W ocenie Sądu, w dacie wystąpienia T. L. ze skargą organ pozostawał w bezczynności, jednak z akt sprawy wynika, że stan bezczynności organu ustał przed datą wyrokowania. Informacja w sposób prawidłowy została udzielona pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. Z treści tego pisma bezspornie wynika, że załączono do niego: kopię umowy nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. na roboty dla kontraktu, pn. "Budowa obwodnicy [...] w ciągu drogi krajowej nr [...], odcinek od km 0 + 000,00 do km 15 + 100,00" oraz kopię porozumienia ustalającego z dnia [...] lutego 2012 r. do umowy nr [...] dotyczącej "Budowy obwodnicy [...] w ciągu drogi krajowej nr [...], odcinek: od km 0 + 000,00 do km 15 + 100,00" z dnia [...] lipca 2009 r. Odnośnie protokołów konieczności organ oświadczył, że takich nie posiada, gdyż nie zostały sporządzone w trakcie realizacji przedmiotowego kontraktu. W tych okolicznościach faktycznych sprawy, Sąd uznał, że w dacie wyrokowania organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego. Mając na względzie, iż odpowiedź organu została doręczona już po wniesieniu skargi do Sądu, Sąd uznał, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie powinno ulec umorzeniu w zakresie odnoszącym się do żądania zobowiązania organu do udostępnienia wnioskowanej informacji. Z uwagi jednak na to, że w ocenie Sądu, organ pozostawał w bezczynności w dacie wystąpienia ze skargą, Sąd obowiązany był ocenić - stosownie do przepisu art. 149 § 1 ppsa, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Analiza okoliczności przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza zestawienie daty wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz daty jej udzielenia oraz podjęcia przez organ działań w celu realizacji wniosku skarżącego, doprowadziła Sąd do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie bezczynność organu nie nosiła cech rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji orzeczenia.