II SAB/Wa 29/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie zażalenia z dnia 22 listopada 2004 r. na bezczynność Prokuratora Krajowego w sprawie wniosku z dnia 29 października 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w sprawie dostępu do informacji publicznej p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg m. in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. W niniejszej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie zażalenia z dnia 22 listopada 2004 r.. Zażalenie to skarżący wniósł w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W takiej sytuacji zażalenie jest swoistym środkiem prawnym przysługującym na zachowanie się organu administracji publicznej. Postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Stąd skarga na bezczynność organu w przedmiocie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.